Merit Tiegeler

Weer n blog vanuit Portland waar de sneeuw inmiddels gesmolten is, de burgemeester nog altijd van seks met n minderjarige jongen wordt verdacht en de mensen nu wollen sokken in hun teenslippers dragen.

Bijna 2 weken geleden liep ik dus mn eerste indoorwestrijd in Amerika. 's Ochtends vroeg vertrokken we naar Seattle, naar de indoorbaan van de University of Washington (enorme campus!). Om 4 uur was de start van de 3000m. Ik had met mn coach afgesproken sowieso de eerste rondes er geen wedstrijd van te maken en gewoon in de groep zou blijven hangen. Sowieso zouden we deze wedstrijd zien als n training. Na 3 ronden vond ik het te langzaam gaan en ben ik mensen in gaan halen. Zonder enige moeite liep ik 2 ronden later op kop en dan is ook zo gebleven. Het ging zo ontzettend makkelijk! Het laatste stuk ben ik flink gaan versnellen en na een lange eindsprint kwam ik in 10:20 als eerste over de finish. Geen 10:10, maar ik ben supertevreden. Ik voelde me na de finish nog zo ontzettend fris en niet echt moe. Alleen al als ik het eerste stuk mn eigen tempo had gelopen had de 10:10 er makkelijk ingezeten. Het was ook ontzettend leuk om bij mn eerste wedstrijd voor het team gelijk mn serie te winnen. Heerlijk hoe ze mn naam uitspreken! "Merit Tigeler takes the lead!".

Aanstaande vrijdagavond loop ik mn tweede indoorwedstrijd, een 5000m op dezelfde baan in Seattle. Het plan is om samen te werken met mn teamgenootje Lyndy om zo samen naar een snelle tijd te kunnen lopen. De trainingen gaan super dus ik heb er vertrouwen in. Mn eerste 5000m op de baan, ik ben benieuwd!

Eerste week terug

Zondagochtend ben ik weer vertrokken naar Portland en op zondagochtend daar ook weer aangekomen. Altijd leuk dat tijdsverschil, je dag begint gewoon weer opnieuw. Een dag later begon mn tweede semester hier alweer. Dit semester gaat een stuk moeilijker worden. Ik heb 3 grote projecten en daar gaat heel wat werk in zitten. Gelukkig zijn het wel hele interessante opdrachten dus dat overleven we ook wel weer! Verder was het eigenlijk n heel gewone week. Het weer is hier prachtig! Alleen maar zon en zo'n graad of 9. En de Portlanders hebben dan ook besloten dat het wel weer warm genoeg is voor n korte broek en teenslippers!

Morgen is mn eerste indoorwedstrijd hier en morgen loop ik voor het eerst officieel voor het team! Heb gisteren mn tenue gekregen en ik kan niet wachten! Ik loop de 3000meter. Ookal is dit eigenlijk slechts een wedstrijd om te kijken hoe we ervoor staan, ga ik wel voor een tijd onder de 10:10. Ondanks dat we deze week gewoon voluit hebben getraind denk ik dat het wel mogelijk is.

Nu ga ik lekker uit eten in downtown Portland! Oh en er stond een heel artikel over het schaatsen op natuurijs in Nederland in de New York Times: Skaters rush to icy canals in a rare deep freeze that warms the Dutch soul! Met uiteraard een foto van Kinderdijk! Nu denkt echt iedereen dat overal molens staan in Nederland.

Uitzicht op Mount Hood vanaf de universiteit

Sylvestercross

Na 4 superleuke weken in Nederland ga ik zondag weer terug naar Portland! Ik heb ontzettend zin om mn vrienden en mn vriendje weer te zien. Minder zin heb ik in het huiswerk wat vanaf maandag weer gaat beginnen, maar aangezien ik vergeleken met Nederlandse studenten belachelijk veel vakantie heb, mag ik niet zeuren.

Sylvestercross:
Ik heb in de 4 weken hier dus 1 wedstrijd gelopen, namelijk de Sylvestercross in Soest. Het deelnemersveld was een stuk sterker dan vorig jaar. De omstandigheden waren goed, alleen was het wel erg koud, zo'n -4 graden. Mn start was wat moeizaam in het zware zand en ik kwam midden in de groep terecht. Een flinke versnelling was nodig om weer wat dichterbij de voorste A junioren te komen. Het ging daarna echter zo hard dat ik het niet meer bij kon houden. Uiteindelijk finishte ik als 5e in 15:27. 80 seconden sneller dan vorig jaar en mijn tijd was tevens de winnende tijd van vorig jaar. Ik ben ontzettend tevreden. Ik had niet verwacht dat ik zoveel sneller zou zijn dan vorig jaar. Ik denk wel dat ik wéér iets sneller had kunnen lopen.Op de een of andere manier lukt het me steeds niet om alles te geven. Misschien doordat ik ergens bang ben dat ik weer ga hyperventileren zoals aan het begin van mn seizoen een aantal keren het geval was. Hopelijk lukt het aankomend indoor seizoen (eerste wedstrijd volgende week zondag) om daar overheen te komen.