Gisteren liep ik mijn tweede wedstrijd van het indoor seizoen. Nadat ik 2 weken geleden de mijl had gelopen op dezelfde baan in Seattle (5:08, prima begin!), liep ik gisteren de 3000m, mijn favoriete afstand! Ik had pas 2 baantrainingen achter de rug en ik wist niet zo goed in wat voor vorm ik was. Ik hoopte rond de 9:50 te lopen. Dat zou 1 seconde boven mn PR zijn, dus een mooi begin voor het nieuwe seizoen. Ik liep in de een na snelste serie en was daarin als 11e geplaatst. Ik voelde me al heel goed tijdens de warming up en vanaf dat het startschot ging voelde ik me super. Niemand wilde de leiding nemen, ik ook niet, dus het was bijna een ronde lang dringen. Ik besloot achterin de kopgroep te gaan lopen. De eerste 400m ging in 78, wat een goede opening is, maar mn coach riep dat ik geduld moest hebben en moest afwachten. Ik heb de kopgroep toen wat laten gaan en kwam uiteindelijk in n groep achtervolgers terecht. Het tempo lag nog steeds hoog, op 9:40 schema, dus ik wist dat ik daar goed aan deed. Met nog 3 ronden te gaan wist ik dat ik het gat met de kopgroep moest gaan sluiten want het was inmiddels redelijk groot geworden. Eerst moest ik nog wat achtervolgers inhalen en die pikte ik 1 voor 1 rustig op. Het versnellen ging vanzelf, ik was enorm gefocust en relaxt. Met nog 1 ronde te gaan (300m) sloot ik me aan bij de kopgroep van 5 en toen was het uiteraard alle remmen los. In de laatste 100m liep ik naar een 3e plek, met een mooie versnelling, waar ik normaal gesproken niet zoveel energie meer voor heb. Ik kwam over de finish in 9:45:01, een PR!!! Weliswaar maar 4 seconden, maar aangezien ik deze tijd in principe op basisconditie heb gelopen ben ik er ongelooflijk trots op. Tactisch was de wedstrijd perfect. Het geduld heeft echt zn vruchten afgeworpen. Ik ben ontzettend optimistisch voor de rest van het seizoen. Als ik zonder enige vorm van snelheidstraining al zo hard loop, dan staan er nog heel wat PR's te wachten! Over 2 weken loop ik waarschijnlijk nog een 3km. Of misschien de mijl en dan pas over 4 weken weer de 3km, maar dat mag ik zelf bepalen. Ik geniet al de hele dag na van mn wedstrijd. Het ging zo gemakkelijk! Ik kan niet wachten tot de volgende wedstrijd, heerlijk:)
Overigens heb ik het weer super naar mn zin in Portland. Mn vakken bevallen goed, ookal heb ik het wel erg druk. Ben zoals altijd constant bezig! De tijd vliegt daardoor enorm snel voorbij. Ik heb me nog nooit zo thuis gevoeld hier als nu. Ik heb me sinds ik naar Amerika kwam ook nog nooit zo gezond en goed gevoeld. Ik kijk ontzettend uit naar de rest van het seizoen, en vooral de wedstrijden in Californie die voor maart en april gepland staan.
Over 2 weken dus weer een wedstrijd. Dit is de link naar het filmpje van gisteren. Ik begon pas zo laat aan mn versnellingen dat ik niet eens genoemd wordt (Ze noemen wel n "merit", maar dat is de achternaam van een van de andere meisjes). Ik in het wit dus, ookal ben ik volgens mij ook prima te herkennen aan mn loopstijl;)
http://www.flotrack.org/coverage/238288-2011-University-of-Washington-Invitational/video/441328-W-3k-H03
Representing sportsmanship! Alle atleten droegen deze shirts tijdens de basketbalwedstrijd die op tv werd uitgezonden:)
