Het seizoen is voorbij dus ik ga jullie vervelen met foto's!

NCAA West Regionals

Vrijdagmiddag vertrokken we richting Eugene voor de Regionals. We zijn eerst het parcours gaan bekijken. Ik had er al eens gelopen een paar weken geleden, maar door de vele regen lag het gras er nu toch even anders bij. Na het heerlijk drassige parcours te hebben verkend zijn we richting het hotel gegaan. 's Avonds gezellig uit eten geweest en daarna hadden we een meeting om de strategie te bespreken. Het ging eigenlijk maar om 1 ding: de eerste mijl (1600m). Als je de eerste mijl in de massa terecht komt, kom je er sowieso nooit meer uit want je verliest al meteen te veel. En zeker als het modderig is, kun je dat eigenlijk niet meer inhalen. De opdracht was dus om snel van start te gaan en daarna samen te werken. Kort samengevat: You're gonna have to fight for your position in the first mile...and then you just try to hang on."

Nou die eerste mijl ging dus goed en erg hard 5:42. Maar tsja, niet heel veel later ging ik hartstikke dood. Ik kon in het begin mijn groepje niet bijhouden. Ik liep behoorlijk lang laatste van het team (7 meisjes)maar kwam daarna toch weer goed terug (ook dankzij de aanmoedigingen van de tientallen mensen van school die ons kwamen aanmoedigen, supertof!) . Toen kon ik er weer ff tegenaan want ik werd n klein beetje moedeloos. Heb het op geen enkel moment opgegeven en heb werkelijk alles gegeven. De laatste kilometer deed errug pijn en had had niet veel langer moeten duren want ik kwam al als n zombie over de finish. Al met al kan ik niet zeggen dat ik superblij ben met mn plaats: 125ste (Weer s wat anders dan als maar 1e plaatsen in Brabant), maar goed, er waren er nog 65 ofzo achter me en ik had het niet beter kunnen doen na slechts 2 weken goed te hebben getraind. En ik werd 5e van mn team, terwijl het eerst al erg onzeker was dat ik uberhaupt mee mocht.

Het is weer n stap in de goede richting en het was n bijzondere ervaring (zie filmpje). Nu lekker trainen en januari weer indoorwedstrijden. Na dit pechseizoen kan het alleen maar beter worden. Hopelijk volgend jaar cross seizoen revange:)

Toch nog naar Regionals:)

Hersenschudding vrij, gezond, en vrolijk vertrek ik vrijdag dan toch nog naar Eugene voor de NCAA West Regionals. Zaterdag staat onze grootste wedstrijd van t seizoen op programma. Mijn eerste 6km dit jaar. Ik ga gewoon mn best doen en meer kan ik niet doen:) Had 2 weken om in vorm te komen en heb die 2 weken zo goed mogelijk benut!

Zaterdag om 10:45 Pacific Time ga ik van start, samen met nog zo'n 210 anderen. Wat het ook wordt, het wordt in ieder geval n bijzondere ervaring. Beetje jammer dat voor onze wedstrijd, eerst 250 jongens het veld voor ons gaan omploegen (het regent hier al dagen), maar ach, we moeten er allemaal doorheen.

Check http://www.portlandpilots.com/news/2009/11/10/MXC_1110094039.aspx voor t bericht over de aankomende Regionals.

Hoe gaat het verder?

Het gaat weer een heel stuk beter!

Na de Mike Hodges Invitational hoopte ik dat ik toch nog op tijd in vorm zou zijn voor de Conference Championships maar dat is helaas niet gelukt. Op de laatste dag in New York kreeg ik een nier of nierbekkenontsteking, wat het ook was, waardoor ik opnieuw een paar dagen niet kon lopen. Toen ik op maandag weer mocht lopen, viel na het trainen de glazen douchedeur uit de scharnieren tegen mn hoofd: lichte hersenschudding. Ik ga natuurlijk uit van n conspiracy theory. Someone is trying to take me out! De CIA? FBI? KGB? Oh nee dat kan niet.

Maar goed, ik loop weer! En nog best wel hard ook heb ik gisteren gemerkt. Regionals is over anderhalve week en er is nog n kleine kans dat ik daar kan lopen. Ben zeker niet in topvorm, verre van, maar ik geef het nog niet op.

Tijd om de was te doen! Nadat dit country liedje afgelopen is...

Halloween '09!

De avond dat we 2 uur zochten naar het feest, t vonden, en de politie kwam om alle minderjarigen er uit te gooien! Maar wat was het leuk!