Daar ben ik weer! 8000km en 10 uur later stond ik dan eindelijk weer op Schiphol. De vlucht was wel oké. Helaas ging de dikste man in het hele vliegtuig naast mij zitten waardoor ik amper kon bewegen en waardoor ik de hele tijd zijn arm aanraakte. Slapen was er dan ook met geen mogelijkheid bij. De nacht ervoor had ik amper geslapen omdat mijn roommate besloot om midden in de nacht haar koffer te gaan inpakken en uiteraard moest daarbij het licht aan. Awesome.
Het was zooo fijn om mn ouders en broer weer te zien! En uiteraard ook mn hondje die met een 'welkom thuis' ballon aan zn riem vastgemaakt achter het glas op Schiphol stond! Ik voelde me wel ontzettend vreemd en ik gebruikte de hele tijd Engelse woorden als ik aan het praten was haha. Maar wat is het fijn om weer even thuis te zijn!
Volgende dag naar Brussel gegaan om naar de EK cross te kijken. Altijd inspirerend om topatleten te zien die echt alles geven en tot het uiterste gaan om hun doel te bereiken!
De rest van de week heb ik niet zoveel gedaan. Ik heb mn PR slapen elke nacht verbroken. 's Middags een dutje van 2 uur en 's nachts nog 12 uur. Inmiddels ben ik weer helemaal uitgeslapen en in een normaal ritme. Ik loop nog wel steeds elke dag want ik heb voor de hele vakantie (4 weken) een schema gekregen. Het trainen gaat erg lekker. Over anderhalve week loop ik de Sylvestercross. Ik ben benieuwd hoeveel sneller ik zal zijn dan vorig jaar.
Morgen word ik 18 en ben ik eindelijk volwassen. Nouja heel leuk maar als 18 jarige mag je in Amerika nog niets. Ik ga gezellig n dagje naar Antwerpen! Verder ga ik lekker genieten van de komende 3 weken hier en stiekem ook wel een beetje aftellen tot ik mn vriend weer zie die 8000km verderop half ingesneeuwd zit!
zondag 21 december 2008
dinsdag 2 december 2008
Druk druk druk
Heb even niets van me laten horen maar dat komt doordat ik het ontzettend druk heb! Ik heb nog 3 dagen les en volgende week 3 examens en dan zit het erop. Deze week heb ik 4 presentaties waarvan 3 morgen. Ik kan niet wachten tot dat er eindelijk op zit zeg. Gelukkig heb ik ook nog leuke dingen gedaan ondertussen! Vorige week donderdag was dus Thanksgiving. Woensdag ben ik met Jack naar Lyons gereden. 's Avonds zijn we naar zijn neef en zijn vrienden gegaan om poker te spelen. Zijn neef woont op n grote boerderij en we zaten dan ook te kaarten in een van de schuren daar. Ik weet dat ze hier aan jagen doen, maar dit sloeg echt alles. Op de deur hing een poster met een hert erop en de tekst: It's all about execution! Omringd door plaatjes van kogels. In de hoek stond een enorme kluis met wapenvoorraad en op de planken lagen allemaal kogels. Ik stelde nog de briljante vraag of dat echt kogels waren. Maar het kaarten was gezellig!
Volgende dag eerst gaan hardlopen. Na een uur lang alleen maar heuvels en achterna gezeten te worden door honden was het tijd om Thankgiving te vieren! We gingen weer naar het huis van Jacks neef. Alleen maar schandalig grote auto's op het erf van hun boerderij. Had er eigenlijk een foto van moeten maken. Uiteraard veel kalkoen gegeten. Zn hele familie is echt ontzetten aardig en t was erg gezellig.
Aangezien ik pas 4 uur in m bed lag pas rond half 1 maar ns opgestaan. Het hardlopen maar n keertje laten zitten. Vrijdag na Thanksgiving is Black Friday. Op Black Friday houden de meeste winkels uitverkoop of hebben ze aanbiedingen. Wij ware vrij laat dus de grootste drukte was al weg, maar mensen liggen hier al vanaf 4 uur voor de deur om als eerste naar binnen te kunnen. In de staat New York is zelfs een medewerker van Wal Mart vertrapt en overleden toen de winkel 's ochtends openging.
's Avonds zijn we uit eten geweest en daarna zijn we gaan bowlen in een bowling centrum met 35 bowlingbanen. Weer ns iets anders dan Bowling IJsselmonde.

Het bewijs dat ik echt dramatisch slecht ben in bowlen. En zie mn bowling naam!
Zaterdag rond 5 uur weer richting Portland vertrokken. Ik heb die 3 dagen zo'n slaapgebrek opgebouwd dat ik nog steeds moe ben ondanks dat ik elke nacht zo'n 10 uur heb gesapen. Vandaag ben ik voor het eerst echt in slaap gevallen tijdens een college. Ik doe wel vaker mn ogen dicht maar ik ben altijd zo bang om in slaap te vallen. Vandaag echter kondigde de professor aan dat we geen aantekeningen hoefden te maken en dat we een documentaire over de string theory gingen kijken. Toen ie de lichten uitdeed werd ik toch wel zo slaperig dat ik maar even een 'power nap' heb gehouden.
Na mn presentaties morgen ga ik met mn teamgenootjes Hailey, Lindsay en Lyndy downtown Portland in om de enorme kerstboom te zien en alle mooie kerstverlichting! De rest van de week ga ik met mn camera op pad voor een foto project voor sociologie en donderdagavond hebben we een Cross Country feest! We gaan een soort van surprises doen en er is catering geregeld! Erg veel zin in. Het weekend nog even hard studeren voor mn examens en over 10 dagen is het dan eindelijk zo ver, NAAR HUIS!!!!!!!!!!!!!!
Volgende dag eerst gaan hardlopen. Na een uur lang alleen maar heuvels en achterna gezeten te worden door honden was het tijd om Thankgiving te vieren! We gingen weer naar het huis van Jacks neef. Alleen maar schandalig grote auto's op het erf van hun boerderij. Had er eigenlijk een foto van moeten maken. Uiteraard veel kalkoen gegeten. Zn hele familie is echt ontzetten aardig en t was erg gezellig.
Aangezien ik pas 4 uur in m bed lag pas rond half 1 maar ns opgestaan. Het hardlopen maar n keertje laten zitten. Vrijdag na Thanksgiving is Black Friday. Op Black Friday houden de meeste winkels uitverkoop of hebben ze aanbiedingen. Wij ware vrij laat dus de grootste drukte was al weg, maar mensen liggen hier al vanaf 4 uur voor de deur om als eerste naar binnen te kunnen. In de staat New York is zelfs een medewerker van Wal Mart vertrapt en overleden toen de winkel 's ochtends openging.
's Avonds zijn we uit eten geweest en daarna zijn we gaan bowlen in een bowling centrum met 35 bowlingbanen. Weer ns iets anders dan Bowling IJsselmonde.
Het bewijs dat ik echt dramatisch slecht ben in bowlen. En zie mn bowling naam!
Zaterdag rond 5 uur weer richting Portland vertrokken. Ik heb die 3 dagen zo'n slaapgebrek opgebouwd dat ik nog steeds moe ben ondanks dat ik elke nacht zo'n 10 uur heb gesapen. Vandaag ben ik voor het eerst echt in slaap gevallen tijdens een college. Ik doe wel vaker mn ogen dicht maar ik ben altijd zo bang om in slaap te vallen. Vandaag echter kondigde de professor aan dat we geen aantekeningen hoefden te maken en dat we een documentaire over de string theory gingen kijken. Toen ie de lichten uitdeed werd ik toch wel zo slaperig dat ik maar even een 'power nap' heb gehouden.
Na mn presentaties morgen ga ik met mn teamgenootjes Hailey, Lindsay en Lyndy downtown Portland in om de enorme kerstboom te zien en alle mooie kerstverlichting! De rest van de week ga ik met mn camera op pad voor een foto project voor sociologie en donderdagavond hebben we een Cross Country feest! We gaan een soort van surprises doen en er is catering geregeld! Erg veel zin in. Het weekend nog even hard studeren voor mn examens en over 10 dagen is het dan eindelijk zo ver, NAAR HUIS!!!!!!!!!!!!!!
woensdag 19 november 2008
Nog maar 3 weken
Jaaa over ruim 3 weken kom ik weer even naar Nederland! Ondanks dat ik het hier helemaal geweldig vind, heb ik er wel ontzettend veel zin in. Ik ga echt allen maar leuke dingen doen! Ik kan niet wachten om iedereen weer te zien!
Maar eerst nog 3 leuke weken hier. Volgende week is Thanksgiving oftewel schandalig veel eten en gezelligheid. Iedereen gaat naar huis en gelukkig hoef ik hier niet in mn eentje op de campus te zitten want ik ga bij Jack Thanksgiving vieren in Lyons (gehucht in central Oregon). De rest van mn dagen hier bestaan vooral uit heel (héél) veel huiswerk en trainen. Mn cross seizoen zit er hier op maar ik loop 31 december in Nederland nog de Sylvestercross. Lekker 3,6 km wegzakken in het zand.
De afgelopen week was niet al te spannend. Woensdagavond was de 'Christie Pub'. En nagemaakt café in de kelder van een van de studentenhuizen. Zonder alcohol natuurlijk want het blijft Amerika. Er traden allemaal bandjes op van de mensen op de universiteit, echt heel leuk. Vrijdagavond begonnen de play-offs voor de NCAA voetbalcompetitie. De NCAA is de collegesport organisatie en het is dus te vergelijken met een nationaal kampioenschap voor studenten. Ons team heeft de NCAA beker al n keer gewonnen en dit jaar staan ze 2e in de polls. De eerste wedstrijd was op onze campus. Ondanks dat het stadion niet zo groot is, zat het propvol en was de sfeer helemaal geweldig. Het werd ook nog eens op nationale tv uitgezonden (ik was in beeld!). Ze versloegen Northern Arizona met 6-1 en gingen dus door voor de tweede ronde tegen Texas ("Thanks for practice! Bring on Texas!" klonk het door het stadion). Het was echt ontzettend leuk. Zondag versloegen ze Texas met 2-0. En dit is trouwens vrouwenvoetbal. Ons vrouwenteam is zoooo veel beter dan het mannenteam en de wedstrijden zo veel leuker. In het team zitten dan ook meisjes die voor het olympisch team in Peking hebben gespeeld.
Het weekend was ongelooflijk saai. Huiswerk x 100. Nu is het woensdag en straks heb ik een 3 uur durend environmental science college, 2 examens en 2 papers die ik moet inleveren. Maar het is Burger Day en de zon schijnt dus wat maak het ook uit!
Maar eerst nog 3 leuke weken hier. Volgende week is Thanksgiving oftewel schandalig veel eten en gezelligheid. Iedereen gaat naar huis en gelukkig hoef ik hier niet in mn eentje op de campus te zitten want ik ga bij Jack Thanksgiving vieren in Lyons (gehucht in central Oregon). De rest van mn dagen hier bestaan vooral uit heel (héél) veel huiswerk en trainen. Mn cross seizoen zit er hier op maar ik loop 31 december in Nederland nog de Sylvestercross. Lekker 3,6 km wegzakken in het zand.
De afgelopen week was niet al te spannend. Woensdagavond was de 'Christie Pub'. En nagemaakt café in de kelder van een van de studentenhuizen. Zonder alcohol natuurlijk want het blijft Amerika. Er traden allemaal bandjes op van de mensen op de universiteit, echt heel leuk. Vrijdagavond begonnen de play-offs voor de NCAA voetbalcompetitie. De NCAA is de collegesport organisatie en het is dus te vergelijken met een nationaal kampioenschap voor studenten. Ons team heeft de NCAA beker al n keer gewonnen en dit jaar staan ze 2e in de polls. De eerste wedstrijd was op onze campus. Ondanks dat het stadion niet zo groot is, zat het propvol en was de sfeer helemaal geweldig. Het werd ook nog eens op nationale tv uitgezonden (ik was in beeld!). Ze versloegen Northern Arizona met 6-1 en gingen dus door voor de tweede ronde tegen Texas ("Thanks for practice! Bring on Texas!" klonk het door het stadion). Het was echt ontzettend leuk. Zondag versloegen ze Texas met 2-0. En dit is trouwens vrouwenvoetbal. Ons vrouwenteam is zoooo veel beter dan het mannenteam en de wedstrijden zo veel leuker. In het team zitten dan ook meisjes die voor het olympisch team in Peking hebben gespeeld.
Het weekend was ongelooflijk saai. Huiswerk x 100. Nu is het woensdag en straks heb ik een 3 uur durend environmental science college, 2 examens en 2 papers die ik moet inleveren. Maar het is Burger Day en de zon schijnt dus wat maak het ook uit!
zondag 9 november 2008
Portland Trailblazers - Minnesota Timberwolves, NBA Basketball
Gisteravond voor de eerste keer naar 'n NBA basketbalwedstrijd geweest. Via de universiteit kon je tickets voor slechts 5 dollar + vervoer krijgen, goed geregeld dus. Oke, het waren niet de beste stoelen, maar dat geeft niet. Het was zaterdagavond dus het stadion zat stampvol. Het was ontzettend gaaf! Basketbal is echt geweldig om naar te kijken en Amerika zou Amerika niet zijn als ze er tijdens de time outs en de pauzes er geen spektakel van zouden maken. Ik heb wel weer genog cheerleaders gezien voor de komende tijd overigens. De sfeer ga ik niet beschrijven, de beelden spreken voor zich. Het beeld wordt even n paar seconden wazig, maar daarna wordt het weer normaal.
Na een spannende strijd won Portland met 97-93! Pas in de laatste quarter haalde Portland Minnesota in. Het was super!
Na een spannende strijd won Portland met 97-93! Pas in de laatste quarter haalde Portland Minnesota in. Het was super!
woensdag 5 november 2008
OBAMA!!!
JAAAAAA! Obama wordt de nieuwe president van Amerika! Gelukkig maar, want als McCain had gewonnen was nu 70% van de mensen in Portland depressief.
Gisteravond heb ik mn huiswerk maar een keertje overgeslagen en ben ik naar het studentencentrum St. Mary's gegaan waar een groot scherm was opgezet. Rond een uur of 5/6 leek het nog wel spannend te gaan worden, maar na 7 uur kwam Obama al zo dicht bij de 270 electoral votes die nodig zijn om te winnen, dat de kans dat McCain hem nog in zou halen klein was. Nouja, als McCain de normaal gesproken republikeins stemmende staten Pennsylvania, Ohio en Florida had gewonnen, had het nog gekunt. Ik vermoed dat McCain voorlopig uit de buurt blijft van het kleine District of Columbia. Obama kreeg daar 93% van de stemmen.

Maar om 8 uur Pacific Time sloten de laatste stembussen hier in Oregon en in Washington en Californie. Dankzij de ruime winst in Californie kwam Obama op 284 kiesmannen en had hij de race dus gewonnen. Er klonk een enorm gejuich, mensen sprongen op en neer, omhelsden elkaar en een paar mensen hadden tranen in hun ogen van blijdschap. Vervolgens kwamen steeds meer mensen St. Mary's inrennen om het te vieren. De speech van Obama na zijn winst was natuurlijk weer perfect. Toen alle speeches voorbij waren ben ik maar weer terug naar mn kamer gegaan. Onderweg kwam ik twee meisjes uit mn team tegen die voor McCain hadden gestemd. Ik kon het niet laten om even: "Obamaaaa!" te roepen. Eenmaal terug in mn kamer was mn roommate nog wakker. Ze wilde me steeds niet vertellen op wie ze had gestemd.Nou dan weet je het wel: McCain. Nog een laatste "whoohoo, Obama won!!" en toen ben ik maar gaan slapen. Het was ontzettend leuk om de verkiezingen van zo dichtbij mee te maken.
Gisteravond heb ik mn huiswerk maar een keertje overgeslagen en ben ik naar het studentencentrum St. Mary's gegaan waar een groot scherm was opgezet. Rond een uur of 5/6 leek het nog wel spannend te gaan worden, maar na 7 uur kwam Obama al zo dicht bij de 270 electoral votes die nodig zijn om te winnen, dat de kans dat McCain hem nog in zou halen klein was. Nouja, als McCain de normaal gesproken republikeins stemmende staten Pennsylvania, Ohio en Florida had gewonnen, had het nog gekunt. Ik vermoed dat McCain voorlopig uit de buurt blijft van het kleine District of Columbia. Obama kreeg daar 93% van de stemmen.

Maar om 8 uur Pacific Time sloten de laatste stembussen hier in Oregon en in Washington en Californie. Dankzij de ruime winst in Californie kwam Obama op 284 kiesmannen en had hij de race dus gewonnen. Er klonk een enorm gejuich, mensen sprongen op en neer, omhelsden elkaar en een paar mensen hadden tranen in hun ogen van blijdschap. Vervolgens kwamen steeds meer mensen St. Mary's inrennen om het te vieren. De speech van Obama na zijn winst was natuurlijk weer perfect. Toen alle speeches voorbij waren ben ik maar weer terug naar mn kamer gegaan. Onderweg kwam ik twee meisjes uit mn team tegen die voor McCain hadden gestemd. Ik kon het niet laten om even: "Obamaaaa!" te roepen. Eenmaal terug in mn kamer was mn roommate nog wakker. Ze wilde me steeds niet vertellen op wie ze had gestemd.Nou dan weet je het wel: McCain. Nog een laatste "whoohoo, Obama won!!" en toen ben ik maar gaan slapen. Het was ontzettend leuk om de verkiezingen van zo dichtbij mee te maken.
vrijdag 31 oktober 2008
zaterdag 25 oktober 2008
Beaver Classic

Het zit er alweer op. Mn cross seizoen is nu al voorbij na slechts 4 wedstrijden, in plaats van gemiddeld 10 in Nederland. Het was de Beaver Classic in Corvallis, Oregon, gehost door Oregon State University. Mn tweede 6km cross ooit. Ik had me dit keer voorgenomen niet al te hard van start te gaan. De eerste ronde (3x 2km rondes) ging dan ook makkelijk. De 2e ronde werd er een enorme versnelling ingezet en ik durfde niet mee te gaan aangezien we nog 4km te gaan hadden. In de laatste ronde werd het gat gelukkig weer kleiner. Mn doel was om mn wedstrijd zo te verdelen dat ik de laatste kilometer nog kon versnellen. Dat lukte en uiteindelijk finishte ik als 16e van de 120 in 22:24. Mn eerste 6km wedstrijd, zo'n 7 of 8 weken geleden, liep ik in 23:27 dus dit was een enorme vooruitgang. En weer had ik het idee dat ik iets harder had kunnen lopen. Ik was misschien iets te voorzichtig.
Omdat ik dit seizoen niet voor de universiteit loop, kan ik helaas niet naar de conference championships in Belmont, Californie volgende week. Tegen alle verwachtingen in is het me gelukt om bij de top 7 van het team te komen. Qua tijden kom ik wel in aanmerking om volgende week in Californie te lopen, maar helaas, dit seizoen redshirt ik. Volgend jaar beter dus. En ook had ik eventueel naar de regionals gekunt, in hoe kan het ook anders, Palo Alto, Californie. Ach ja, ik zit hier voorlopig nog wel even dus er komen nog genoeg kansen!
Nu 2 weken vrij, whoohoooo. Ookal wordt het wel afkicken, 2 weken niet hardlopen. Maar ik heb nu wel meer tijd voor huiswerk deze week en geloof me, ik heb die extra uurtjes nodig.
zondag 19 oktober 2008
Fall Break
Het is zondag en fall break zit er dus alweer bijna op. Het was in één woord geweldig. Een overzichtje:
Zaterdag: Saturday Market en shoppen in downtown Portland.
Zondag: MOUNT HOOD!! Jaja, na 10 weken eindelijk naar Mount Hood geweest. Een populair skioord in de winter. Vanaf de campus kun je de bergtop zien en het was ontzettend gaaf om nu aan de voet van de berg te staan. Oregon is zoooo mooi!
Maandag: Horseback riding in White Salmon Washington. Oeh wat een spierpijn. Maar het was geweldig. Ik zat op een vrij langzaam paard dat elke keer achterop raakte en dan uit pure wanhoop op de meest onveilige plekken ging galopperen, maar ik heb het overleefd.
Dinsdag + woensdag: Seattle!! We kwamen in Seattle aan toen het al donker was. Vanaf de snelweg zag je de enorme stad met alle lichtjes. Zo gaaf! Volgende dag naar de top van de Space Needle geweest. Vanaf daar kun je de hele stad zien. Daarna naar het Experience Music Project geweest en daarna downtown Seattle ingegaan. Helaas bleven we maar een dagje, maar het was super. Een dakloze zong een liedje voor ons met zn gitaar en totdat ie zn stem verloor klonk het nog goed ook.
Donderdag: saaaaaaaaaaai. Poging tot huiswerk mislukt. Het koekjes eten en naar youtube filmpjes kijken was wel succesvol. 's Avonds in mn eentje Grey's Anatomy in de tv lounge gekeken. Wat n dag.
Vrijdag: opnieuw wezen shoppen. Dit keer in Lloyd Center, nog zo'n doolhof. 's Avonds voor de 7e keer deze week Teriyaki Chicken gegeten aangezien dat het enige gezonde voedsel is dat je in 'The Cove' kunt krijgen. Normaal eten we in het gewone studentenrestaurant, maar dat was deze week gesloten. De hamburgers zijn heerlijk hier, maar de avond voor een wedstrijd is dat misschien niet zo verstandig. Daarna met n deel van het team 'Without Limits' gekeken. Het is een film over het leven van Steve Prefontaine, een hardloper uit Oregon. Een van de grootste talenten ooit. Echt een goede film om te kijken de avond voor een wedstrijd. Je krijgt zo'n zin om te rennen. Ik althans.
Zaterdag: The Mike Hodges Invitational, een 5km cross over een vlak parcours. Ik was ontzettend zenuwachtig, aangezien ik zo graag mn tijd wilde verbeteren van 2 weken geleden. Maar ik voelde me vantevoren super. Vanaf het startschot tot de 4km voelde ik me geweldig. Iemand riep mn 1 mile tijd aan me door en ik kon het niet geloven. Ik keek om en ik zag maar niemand van mn team waarmee ik normaal loop. De laatste kilometer werd wel zwaarder. Hailey haalde me in en riep dat ik bij haar moest proberen te blijven. Hailey heeft altijd n hele goede eindsprint. Uiteindelijk finishte ik 4 seconden achter haar in 18:04! 44 seconden sneller dan 2 weken geleden! Ik heb dus al bijna mn doel bereikt voor het baanseizoen dat in maart begint: onder de 18 minuten lopen. En ik had denk ik onder de 18 kunnen lopen als ik had geweten dat ik er zo dichtbij was. Ik was erg moe, maar niet kapot. Na de woorden van mn coach: "excellent race, great job Mar" kon mn dag niet meer stuk.
Nu is het zondag en moet ik echt huiswerk gaan doen. Deze week zal wat minder spannend worden. Zaterdag alweer mn laatste wedstrijd van het seizoen. 'n 6km cross. Ik ben benieuwd!

PILOTS!
Zaterdag: Saturday Market en shoppen in downtown Portland.
Zondag: MOUNT HOOD!! Jaja, na 10 weken eindelijk naar Mount Hood geweest. Een populair skioord in de winter. Vanaf de campus kun je de bergtop zien en het was ontzettend gaaf om nu aan de voet van de berg te staan. Oregon is zoooo mooi!
Maandag: Horseback riding in White Salmon Washington. Oeh wat een spierpijn. Maar het was geweldig. Ik zat op een vrij langzaam paard dat elke keer achterop raakte en dan uit pure wanhoop op de meest onveilige plekken ging galopperen, maar ik heb het overleefd.
Dinsdag + woensdag: Seattle!! We kwamen in Seattle aan toen het al donker was. Vanaf de snelweg zag je de enorme stad met alle lichtjes. Zo gaaf! Volgende dag naar de top van de Space Needle geweest. Vanaf daar kun je de hele stad zien. Daarna naar het Experience Music Project geweest en daarna downtown Seattle ingegaan. Helaas bleven we maar een dagje, maar het was super. Een dakloze zong een liedje voor ons met zn gitaar en totdat ie zn stem verloor klonk het nog goed ook.
Donderdag: saaaaaaaaaaai. Poging tot huiswerk mislukt. Het koekjes eten en naar youtube filmpjes kijken was wel succesvol. 's Avonds in mn eentje Grey's Anatomy in de tv lounge gekeken. Wat n dag.
Vrijdag: opnieuw wezen shoppen. Dit keer in Lloyd Center, nog zo'n doolhof. 's Avonds voor de 7e keer deze week Teriyaki Chicken gegeten aangezien dat het enige gezonde voedsel is dat je in 'The Cove' kunt krijgen. Normaal eten we in het gewone studentenrestaurant, maar dat was deze week gesloten. De hamburgers zijn heerlijk hier, maar de avond voor een wedstrijd is dat misschien niet zo verstandig. Daarna met n deel van het team 'Without Limits' gekeken. Het is een film over het leven van Steve Prefontaine, een hardloper uit Oregon. Een van de grootste talenten ooit. Echt een goede film om te kijken de avond voor een wedstrijd. Je krijgt zo'n zin om te rennen. Ik althans.
Zaterdag: The Mike Hodges Invitational, een 5km cross over een vlak parcours. Ik was ontzettend zenuwachtig, aangezien ik zo graag mn tijd wilde verbeteren van 2 weken geleden. Maar ik voelde me vantevoren super. Vanaf het startschot tot de 4km voelde ik me geweldig. Iemand riep mn 1 mile tijd aan me door en ik kon het niet geloven. Ik keek om en ik zag maar niemand van mn team waarmee ik normaal loop. De laatste kilometer werd wel zwaarder. Hailey haalde me in en riep dat ik bij haar moest proberen te blijven. Hailey heeft altijd n hele goede eindsprint. Uiteindelijk finishte ik 4 seconden achter haar in 18:04! 44 seconden sneller dan 2 weken geleden! Ik heb dus al bijna mn doel bereikt voor het baanseizoen dat in maart begint: onder de 18 minuten lopen. En ik had denk ik onder de 18 kunnen lopen als ik had geweten dat ik er zo dichtbij was. Ik was erg moe, maar niet kapot. Na de woorden van mn coach: "excellent race, great job Mar" kon mn dag niet meer stuk.
Nu is het zondag en moet ik echt huiswerk gaan doen. Deze week zal wat minder spannend worden. Zaterdag alweer mn laatste wedstrijd van het seizoen. 'n 6km cross. Ik ben benieuwd!
PILOTS!
maandag 13 oktober 2008
Foto's! Later meer
maandag 6 oktober 2008
Het is maandag 17:12 en eigenlijk zou ik nu gaan eten, maar we hebben een speciaal student-athlete diner vanavond dus helaas moet ik nog bijna anderhalf uur wachten, dus ik ga maar n blog schrijven.En ik was te lui om dit weekend naar de supermark te gaan dus heb ook geen eten meer op mn kamer. Hongerrr. Maar het is mn eigen schuld. Dus!
Vorig week was zoals altijd weer n leuke week. Vrijdagavond voor de allereerste keer naar een american football game geweest. Van een high school weliswaar, maar toch! De cheerleaders waren echt dramatisch slecht. Ik kwam niet meer bij, het was echt hilarisch. 't Regende en het was behoorlijk guur en nog die eeuwige glimlach, geef het toch op.
Zaterdag! Willamette Invitational in Salem, Oregon. Een 5km cross op een vrij vlak parcours. Het had wel de hele nacht en ochtend geregend dus het was wel modderig. Ik voelde me de donderdag ervoor super en had er ontzettend veel zin in. Helaas ging mn wedstrijd niet zo goed als ik had gehoopt. Het was niet slecht, maar ik was ook niet echt tevreden. Uiteindelijk finishte ik als 30ste van de 150 (weer ns wat anders dan de Lidocross met 5 meisjes) in 18:48. 't was niet echt mijn dag. Maaaar! Wat wel ontzettend tof was, is dat Quinten ook in Salem liep! Was echt leuk om hem te zien. Wel vreemd als je elkaar opeens aan de andere kant van de wereld ziet. Na 2 maanden werd mn naam eindelijk weer normaal uitgesproken. En aangemoedigd worden in het Nederlands was ook echt leuk. Nadat ik met hem had gesproken begon ik per ongeluk ook tegen mn assistent coach Nederlands te spreken. Gebeurt me wel vaker nadat ik weer even Nederlands heb gesproken.
Na de wedstrijd met Jack naar zijn huis in Lyons geweest. Daar op een quad gereden. Echt zo gaaf! Hij heeft er een thuis. En hij kan gewoon rondracen in zn tuin. Groot genoeg! 's Avonds nog uit eten geweest en toen weer terug naar de campus gegaan.
Zondag na de training een poging gedaan tot huiswerk. Ik heb wel wat gedaan maar het overgrote deel van mn tijd heb ik verspild met youtube videos en uitzendinggemist.nl. 's Avonds had ik met iemand afgesproken om aan een project te gaan werken over biomass burning (uhuh, interessant). We begonnen om 7 uur en om half 8 besloten we er maar weer mee te houden. Het is immers zondagavond. Ja je moet toch wat verzinnen als excuus. Toen zijn we maar naar het concert van het koor van de universiteit gegaan. Het was geweldig! Ik ging eigenlijk alleen maar omdat Andrea, een meisje uit mn team, had gevraagd of ik wilde komen, maar het was echt zooo mooi! Ik ben blij dat ik gegaan ben!
En toen was het weer maandag. Bij public speaking kon ik weer achterover zitten aangezien nog steeds niet iedereen zn speech heeft gegeven. Helaas had ik mn teiltje niet meegenomen. Eén speech was echt om te kotsen zo nep, overdreven en miss universe verkiezing achtig. Oehh wat kan ik me aan die mensen ergeren.
's Middags had ik Spaans. We kregen onze voorlopige gemiddelden te horen. Jajajajajajajaja. Ik heb een A+. Class rank: 1. Ze ranken hier overigens alles. Nog zoiets: awards en certificates. Lyndy liet me haar stapel awards van high school zien. Ze had zelfs een 'cleanest room award' van het schoolkamp. Verder ontelbare 'academic excellence' awards. Vind je het gek dat mensen hier zoveel zelfvertrouwen hebben. Ze kan dr kamer er mee behangen. Komen wij er toch beroerd vanaf met ons veterstrik diploma.
Ik ga er weer vandoor! Op naar het diner en daarna mn oersaaie freshmen workshop. De laatste dit semester, eindelijk!
Vorig week was zoals altijd weer n leuke week. Vrijdagavond voor de allereerste keer naar een american football game geweest. Van een high school weliswaar, maar toch! De cheerleaders waren echt dramatisch slecht. Ik kwam niet meer bij, het was echt hilarisch. 't Regende en het was behoorlijk guur en nog die eeuwige glimlach, geef het toch op.
Zaterdag! Willamette Invitational in Salem, Oregon. Een 5km cross op een vrij vlak parcours. Het had wel de hele nacht en ochtend geregend dus het was wel modderig. Ik voelde me de donderdag ervoor super en had er ontzettend veel zin in. Helaas ging mn wedstrijd niet zo goed als ik had gehoopt. Het was niet slecht, maar ik was ook niet echt tevreden. Uiteindelijk finishte ik als 30ste van de 150 (weer ns wat anders dan de Lidocross met 5 meisjes) in 18:48. 't was niet echt mijn dag. Maaaar! Wat wel ontzettend tof was, is dat Quinten ook in Salem liep! Was echt leuk om hem te zien. Wel vreemd als je elkaar opeens aan de andere kant van de wereld ziet. Na 2 maanden werd mn naam eindelijk weer normaal uitgesproken. En aangemoedigd worden in het Nederlands was ook echt leuk. Nadat ik met hem had gesproken begon ik per ongeluk ook tegen mn assistent coach Nederlands te spreken. Gebeurt me wel vaker nadat ik weer even Nederlands heb gesproken.
Na de wedstrijd met Jack naar zijn huis in Lyons geweest. Daar op een quad gereden. Echt zo gaaf! Hij heeft er een thuis. En hij kan gewoon rondracen in zn tuin. Groot genoeg! 's Avonds nog uit eten geweest en toen weer terug naar de campus gegaan.
Zondag na de training een poging gedaan tot huiswerk. Ik heb wel wat gedaan maar het overgrote deel van mn tijd heb ik verspild met youtube videos en uitzendinggemist.nl. 's Avonds had ik met iemand afgesproken om aan een project te gaan werken over biomass burning (uhuh, interessant). We begonnen om 7 uur en om half 8 besloten we er maar weer mee te houden. Het is immers zondagavond. Ja je moet toch wat verzinnen als excuus. Toen zijn we maar naar het concert van het koor van de universiteit gegaan. Het was geweldig! Ik ging eigenlijk alleen maar omdat Andrea, een meisje uit mn team, had gevraagd of ik wilde komen, maar het was echt zooo mooi! Ik ben blij dat ik gegaan ben!
En toen was het weer maandag. Bij public speaking kon ik weer achterover zitten aangezien nog steeds niet iedereen zn speech heeft gegeven. Helaas had ik mn teiltje niet meegenomen. Eén speech was echt om te kotsen zo nep, overdreven en miss universe verkiezing achtig. Oehh wat kan ik me aan die mensen ergeren.
's Middags had ik Spaans. We kregen onze voorlopige gemiddelden te horen. Jajajajajajajaja. Ik heb een A+. Class rank: 1. Ze ranken hier overigens alles. Nog zoiets: awards en certificates. Lyndy liet me haar stapel awards van high school zien. Ze had zelfs een 'cleanest room award' van het schoolkamp. Verder ontelbare 'academic excellence' awards. Vind je het gek dat mensen hier zoveel zelfvertrouwen hebben. Ze kan dr kamer er mee behangen. Komen wij er toch beroerd vanaf met ons veterstrik diploma.
Ik ga er weer vandoor! Op naar het diner en daarna mn oersaaie freshmen workshop. De laatste dit semester, eindelijk!
dinsdag 30 september 2008
Afgelopen zaterdag weer iets typisch Amerikaans meegemaakt: Homecoming! Een soort gala maar dan met gangstahrap haha. Vrijdagavond zijn we downtown Portland ingegaan, op zoek naar een jurk. Ik vond na n lange zoektocht uiteindelijk mn jurk in een winkel in het enorme, deels ondergrondse, winkelcentrum Pioneer Place. Pfoeh je raakt daar echt verdwaald. Maar ik had mn jurk gevonden! Het was nog wat vroeg in de avond dus hebben we de streetcar (gratis tram!) gepakt naar Pearl District, een hele mooie, rijke buurt in Portland. Daar Ben & Jerry's ijs gegeten en Frozen Yoghurt, wat echt goddelijk is.
De volgende dag was dus homecoming. Nadat Bethany ons haar had gedaan (krullen!!) met de bussen naar de Melody Ballroom vertrokken. Echt een supermooie zaal. Het feest was echt super! Het was een hele leuke avond. We krijgen overigens wel alle gecensureerde gangsterrap. Hopeloos, iedereen zingt toch de originele tekst mee. Ik zal nog wel een foto van mn jurk maken. Je kreeg je kaartje voor het feest trouwens gratis als je naar een voorlichting over alcohol ging. Uiteraard gebruik van gemaakt. Gewoon je huiswerk meenemen en doen alsof je luistert. Prima.
En fall break is alweer in zicht! Nog 9 dagen school en dan hebben we een week vrij. Helaas 9 hele drukke dagen met examens en papers. Gisteren had ik mn tweede speech voor Public Speaking. Een speech van ongeveer 7 minuten over het Nederlandse drugsbeleid. Woohoo, iedereen vond het boeiend en ik kreeg allemaal complimentjes! Ik moest als eerste en was dus behoorlijk zenuwachtig, maar het zit erop en het is goed gegaan! De komende 3 dagen geeft de rest van de klas speeches dus kan ik lekker achterover zitten. Ik zou op dit moment eigenlijk m sociology examen moeten leren, maar de motivatie is ver te zoeken deze ochtend. Enkele dagen geleden herrinerde ik me dat ik Nederlandse tv kan kijken op uitzendinggemist.nl . Aaaah, ik moet daar echt mee ophouden.
Maar goed! Zaterdag is mn tweede wedstrijd, een 5km cross in Salem, Oregon. Superveel zin in. Begin echt in vorm te komen. De afgelopen zware trainingen op dinsdag en zaterdag gingen ontzettend goed. Vrijdagavond waarschijnlijk een pastaparty met alle freshmen van het jongens en meisjes cross country team. Altijd leuk! Ik ga nu echt wat doen. Zit weer mn tijd te verspillen. Ah shit moet de was nog opvouwen ook. Daag!
De volgende dag was dus homecoming. Nadat Bethany ons haar had gedaan (krullen!!) met de bussen naar de Melody Ballroom vertrokken. Echt een supermooie zaal. Het feest was echt super! Het was een hele leuke avond. We krijgen overigens wel alle gecensureerde gangsterrap. Hopeloos, iedereen zingt toch de originele tekst mee. Ik zal nog wel een foto van mn jurk maken. Je kreeg je kaartje voor het feest trouwens gratis als je naar een voorlichting over alcohol ging. Uiteraard gebruik van gemaakt. Gewoon je huiswerk meenemen en doen alsof je luistert. Prima.
En fall break is alweer in zicht! Nog 9 dagen school en dan hebben we een week vrij. Helaas 9 hele drukke dagen met examens en papers. Gisteren had ik mn tweede speech voor Public Speaking. Een speech van ongeveer 7 minuten over het Nederlandse drugsbeleid. Woohoo, iedereen vond het boeiend en ik kreeg allemaal complimentjes! Ik moest als eerste en was dus behoorlijk zenuwachtig, maar het zit erop en het is goed gegaan! De komende 3 dagen geeft de rest van de klas speeches dus kan ik lekker achterover zitten. Ik zou op dit moment eigenlijk m sociology examen moeten leren, maar de motivatie is ver te zoeken deze ochtend. Enkele dagen geleden herrinerde ik me dat ik Nederlandse tv kan kijken op uitzendinggemist.nl . Aaaah, ik moet daar echt mee ophouden.
Maar goed! Zaterdag is mn tweede wedstrijd, een 5km cross in Salem, Oregon. Superveel zin in. Begin echt in vorm te komen. De afgelopen zware trainingen op dinsdag en zaterdag gingen ontzettend goed. Vrijdagavond waarschijnlijk een pastaparty met alle freshmen van het jongens en meisjes cross country team. Altijd leuk! Ik ga nu echt wat doen. Zit weer mn tijd te verspillen. Ah shit moet de was nog opvouwen ook. Daag!
woensdag 24 september 2008
Little Beirut

"Op een christelijke universiteit in de Amerikaanse staat Oregon is beroering ontstaan over een levensgrote beeltenis van presidentskandidaat Barack Obama die opgeknoopt was aan een boom."
Nee nee, niet mijn universiteit! Christelijk? Ja. In Oregon? Ja. University of Portland? Eh nee, iedereen aanbidt Obama hier! Ik ben nog geen republikein tegengekomen, of ze zijn bang toe te geven dat ze republikeinen zijn, want de mensen zijn hier in Portland behoorlijk anti McCain. Heb in mn bijna 7 weken in Portland nog geen McCain poster gezien, terwijl je echt overal Obama posters met: Yes, we can! tegenkomt. De universiteit heeft overigens wel een ROTC program waarin je wordt klaargestoomd voor het leger. Je krijgt je studie betaald maar je moet daarna wel 5 jaar het leger in. Ben ik toch beter af met mn sportbeurs. Maar hoe dan ook, mensen zijn hier behoorlijk anti-oorlog en de meeste mensen die ROTC doen worden dan ook maar raar aangekeken als ze met hun camouflagepakken over de campus lopen.
Verderop in het artikel:
"Op het karton stond een korte tekst geschreven waarin een studiebeursprogramma voor jongeren uit de stad Portland werd gehekeld. De zeventien studenten aan de universiteit die daarvan profiteren behoren vooral tot etnische minderheden. "
Stomme Portlanders ook! "Little Beirut" noemde Bush (senior) Portland na gewelddadige protesten tegen zijn regering hier in de stad. Dit herhaalde zich n paar jaar geleden toen George W. Bush ook even langskwam. Verspilde moeite hier. Mn sociology leraar noemde McCain ' the fossil', ja fossiel dus. Hij riep ons vooral op niet te stemmen op iemand die net heeft geleerd hoe een computer werkt. Hm op wie zou hij stemmen?
Op mn sociology leraar na , zijn de meeste leraren wel voorzichtig met hun politieke uitlatingen. Ze zijn eigenlijk altijd voorzichtig. Vandaag ging het bij environmental science over de evolutietheorie. Mn leraar gelooft er heilig in, maar hij heeft minstens 10 keer gezegd dat hij iedereen respecteert die gelooft in het Adam en Eva verhaal. Mn sociology leraar lapt overigens alle christelijke normen van de universiteit aan zijn laars. Vorige les ging het over hoe hypocriet hij het vindt dat mensen hier wel f-in zeggen maar geen fucking (ging over normen en waarden in de samenleving). Of f-you! Hij daagde ons uit 'fuck' hardop te zeggen. Er zit 1 heel christelijk meisje in de groep. Oei wat was ze pissig. Het is mijn favoriete college, eindelijk iemand die wel durft zeggen wat hij denkt. De vrijheid van meningsuiting is hier toch een beetje beperkt. Ja je mag zeggen wat je wil, maar je wordt er wel op aangekeken. En dan is Oregon, en Portland in het bijzonder, nog heel liberaal.
Nou ik ga verder met mn sociologie huiswerk! Ik heb afgelopen dagen gemiddeld 7 uur per dag aan huiswerk besteed wat een behoorlijk record betekent. Ik had dus niet echt een sociaal leven de afgelopen dagen. Ach, vorige week zag er zo uit: 3 films gekeken, 1 avond salsadansen, 2 avonden spelletjes gespeeld, voetbalwedstrijd gekeken. Medelijden is dus overbodig.
Nee nee, niet mijn universiteit! Christelijk? Ja. In Oregon? Ja. University of Portland? Eh nee, iedereen aanbidt Obama hier! Ik ben nog geen republikein tegengekomen, of ze zijn bang toe te geven dat ze republikeinen zijn, want de mensen zijn hier in Portland behoorlijk anti McCain. Heb in mn bijna 7 weken in Portland nog geen McCain poster gezien, terwijl je echt overal Obama posters met: Yes, we can! tegenkomt. De universiteit heeft overigens wel een ROTC program waarin je wordt klaargestoomd voor het leger. Je krijgt je studie betaald maar je moet daarna wel 5 jaar het leger in. Ben ik toch beter af met mn sportbeurs. Maar hoe dan ook, mensen zijn hier behoorlijk anti-oorlog en de meeste mensen die ROTC doen worden dan ook maar raar aangekeken als ze met hun camouflagepakken over de campus lopen.
Verderop in het artikel:
"Op het karton stond een korte tekst geschreven waarin een studiebeursprogramma voor jongeren uit de stad Portland werd gehekeld. De zeventien studenten aan de universiteit die daarvan profiteren behoren vooral tot etnische minderheden. "
Stomme Portlanders ook! "Little Beirut" noemde Bush (senior) Portland na gewelddadige protesten tegen zijn regering hier in de stad. Dit herhaalde zich n paar jaar geleden toen George W. Bush ook even langskwam. Verspilde moeite hier. Mn sociology leraar noemde McCain ' the fossil', ja fossiel dus. Hij riep ons vooral op niet te stemmen op iemand die net heeft geleerd hoe een computer werkt. Hm op wie zou hij stemmen?
Op mn sociology leraar na , zijn de meeste leraren wel voorzichtig met hun politieke uitlatingen. Ze zijn eigenlijk altijd voorzichtig. Vandaag ging het bij environmental science over de evolutietheorie. Mn leraar gelooft er heilig in, maar hij heeft minstens 10 keer gezegd dat hij iedereen respecteert die gelooft in het Adam en Eva verhaal. Mn sociology leraar lapt overigens alle christelijke normen van de universiteit aan zijn laars. Vorige les ging het over hoe hypocriet hij het vindt dat mensen hier wel f-in zeggen maar geen fucking (ging over normen en waarden in de samenleving). Of f-you! Hij daagde ons uit 'fuck' hardop te zeggen. Er zit 1 heel christelijk meisje in de groep. Oei wat was ze pissig. Het is mijn favoriete college, eindelijk iemand die wel durft zeggen wat hij denkt. De vrijheid van meningsuiting is hier toch een beetje beperkt. Ja je mag zeggen wat je wil, maar je wordt er wel op aangekeken. En dan is Oregon, en Portland in het bijzonder, nog heel liberaal.
Nou ik ga verder met mn sociologie huiswerk! Ik heb afgelopen dagen gemiddeld 7 uur per dag aan huiswerk besteed wat een behoorlijk record betekent. Ik had dus niet echt een sociaal leven de afgelopen dagen. Ach, vorige week zag er zo uit: 3 films gekeken, 1 avond salsadansen, 2 avonden spelletjes gespeeld, voetbalwedstrijd gekeken. Medelijden is dus overbodig.
woensdag 17 september 2008
Pier Park Invite, eerste wedstrijd!
Afgelopen vrijdag was het dan eindelijk zo ver: mn eerste wedstrijd in Amerika! Een 6 kilometer cross in Pier Park, Portland. Een thuiswedstrijd voor ons dus! Veel publiek, waaronder veel mensen van de athletic department van de universiteit. Heel leuk hoe iedereen met je meeleeft hier. Ik was extreem zenuwachtig, aangezien dit mn allereerste 6km ooit was en ik geen idee had wat ik er van moest verwachten. Had de week ervoor ook 2 keer mn training moeten staken en dat gaf me nou ook niet echt zelfvertrouwen. Om 4 uur klonk het startschot. 108 meisjes! Nog nooit meegemaakt. Meteen nam ons team de leiding. Ik bleef een beetje achter het team hangen zoals ik met mn coach had afgesproken. De eerste ronde (3 rondes van 2km) mocht ik niet te hard gaan. De tweede ronde voelde ik me ontzettend sterk. Ik haalde onzettend veel meisjes in, onder andere meisjes van mn team die ik normaal niet kan bijhouden. De derde ronde wordt zwaarder. In elke ronde zaten 2 zware heuvels, beiden op het eind. Mn benen werden behoorlijk zwaar bij het ingaan van de derde ronde, maar ik voelde me nog goed. Ik bleef mensen inhalen! Mn coach was nogal verrast en begon me steeds harder aan te moedigen. De laatste kilometer werd ik echter duizelig. Na de een na laatste heuvel leek ik wel stil te staan. Mn zicht werd wazig en mn benen kwamen niet meer vooruit. Het enige wat door mn hoofd ging was: "waar blijft die finish???" De laatste 500 meter was echt puur afzien. Werd helaas ook 3 keer ingehaald op het einde. De finish was heuvelop en ik kon niet meer. Kon pas na een half uur weer praten. Maar ondanks dat ben ik 9e van de 108 deelnemers geworden! Jeeeh!Top 10! De concurrentie was niet supersterk, maar ik ben hartstikke tevreden over mn eerste wedstrijd! Het team heeft de wedstrijd ook totaal gedomineerd. Met wat meer training zal ik wel aan de 6km cross gaan wennen. Over 3 weken loop ik weer n wedstrijd: een 5km cross in Salem, Oregon. Een wat sterker bezette wedstrijd dan afgelopen vrijdag. Ik kijk er naar uit!:)
If that's not intimidating, I don't know what is!
Ons team in het paars in de achtervolging!
Ik met nummer 714 in het zwart. Ik loop dit seizoen 'unattached', dus niet voor de universiteit.
donderdag 11 september 2008
maandag 8 september 2008
4 weken!
Mn 4e week in Portland zit er alweer op. Een korte samenvatting van vorige week:
Maandag is eigenlijk mn drukste dag hier. 2 colleges in de middag, 2 uur trainen en 2 colleges in de avond. Oke oke, ik mag niet klagen aangezien mn eerste college om 11:25 begint en ik dus heel de ochtend kan uitslapen / huiswerken / msnnen en skypen. Maandag kwam ik erachter dat je bij Spaans, zonder dat je huiswerk hebt, zomaar een toets kan krijgen. Ik wist wel 1 van de 5 vragen! No hablo Espanol zal ik maar zeggen. Voortaan maar leren voor elke les dus. Dinsdag was behoorlijk saai. Zo saai dat ik me ook niet meer herinner wat ik die dag heb gedaan. Woensdag! Mn eerste presentatie in het Engels (niet mn speech, die heb ik vandaag). We moesten in tweetallen een presentatie geven over Gifford Pinchot. Gifford wie? De eerste president van de United States Forest Service. Oh, die! Ja die ja. Ik vergat totaal wat ik moest zeggen maar gelukkig hielp Sarah me en kwam het uiteindelijk toch nog goed. Donderdag is altijd een zware trainingsdag. Zo'n 8 mile oftewel bijna 13km op een behoorlijk tempo door het heuvelachtige Forest Park rennen. 2 weken geleden bleek uit een bloedtest dat mn ijzer in mn bloed erg laag is. Hierdoor heb ik minder zuurstof en worden heuvels ontzettend zwaar. Dat bleek wel want uiteindelijk moest ik stoppen omdat ik niet meer op adem kon komen. Geen leuke training dus. Vrijdag! RIVER RUN! Mn eerste Amerikaanse schoolfeest! Het feest werd gehouden op de Portland Spirit, een boot. Na 3 uur lang varen (echt supermooi!) kwamen we weer terug bij de kade. Een vrij kort feest, maar dat was eigenlijk niet zo erg want zaterdag stond er weer een pittige training op het programma. Zaterdag voor het eerst in heel wat dagen voor 12 uur naar bed gegaan. Ik was bijna vergeten hoe fijn slapen is. Maar er is hier ook zoveel te doen! 24 uur per dag is niet genoeg. Zondagochtend eerst zo'n 17 kilometer gelopen. Echt een prachtige dag: 27 graden, blauwe lucht, briesje. Daarna heb ik me 3 uur lang opgesloten in mn kamer om huiswerk te doen. Heb straks namelijk niet alleen mn eerste speech, maar ook een Spaanse toets. Doel: meer dan 1 vraag goed. Daarna naar AT&T geweest om een mobiele telefoon te kopen. EINDELIJK! Na 4 weken zonder telefoon ben ik eindelijk weer bereikbaar. En ik heb nu zelfs een kleurenscherm, wat een doorbraak. Oh en er zit sudoku op, beat that. Nu is het maandagochtend en ik moet nu echt gaan stoppen met internetten. En de was gaan doen. Uitstellen is niet meer mogelijk. Ik laat snel horen hoe mn speech is gegaan en of ik meer dan 1 vraag goed had bij Spaans. Maar daar gaan wel wel vanuit.
Maandag is eigenlijk mn drukste dag hier. 2 colleges in de middag, 2 uur trainen en 2 colleges in de avond. Oke oke, ik mag niet klagen aangezien mn eerste college om 11:25 begint en ik dus heel de ochtend kan uitslapen / huiswerken / msnnen en skypen. Maandag kwam ik erachter dat je bij Spaans, zonder dat je huiswerk hebt, zomaar een toets kan krijgen. Ik wist wel 1 van de 5 vragen! No hablo Espanol zal ik maar zeggen. Voortaan maar leren voor elke les dus. Dinsdag was behoorlijk saai. Zo saai dat ik me ook niet meer herinner wat ik die dag heb gedaan. Woensdag! Mn eerste presentatie in het Engels (niet mn speech, die heb ik vandaag). We moesten in tweetallen een presentatie geven over Gifford Pinchot. Gifford wie? De eerste president van de United States Forest Service. Oh, die! Ja die ja. Ik vergat totaal wat ik moest zeggen maar gelukkig hielp Sarah me en kwam het uiteindelijk toch nog goed. Donderdag is altijd een zware trainingsdag. Zo'n 8 mile oftewel bijna 13km op een behoorlijk tempo door het heuvelachtige Forest Park rennen. 2 weken geleden bleek uit een bloedtest dat mn ijzer in mn bloed erg laag is. Hierdoor heb ik minder zuurstof en worden heuvels ontzettend zwaar. Dat bleek wel want uiteindelijk moest ik stoppen omdat ik niet meer op adem kon komen. Geen leuke training dus. Vrijdag! RIVER RUN! Mn eerste Amerikaanse schoolfeest! Het feest werd gehouden op de Portland Spirit, een boot. Na 3 uur lang varen (echt supermooi!) kwamen we weer terug bij de kade. Een vrij kort feest, maar dat was eigenlijk niet zo erg want zaterdag stond er weer een pittige training op het programma. Zaterdag voor het eerst in heel wat dagen voor 12 uur naar bed gegaan. Ik was bijna vergeten hoe fijn slapen is. Maar er is hier ook zoveel te doen! 24 uur per dag is niet genoeg. Zondagochtend eerst zo'n 17 kilometer gelopen. Echt een prachtige dag: 27 graden, blauwe lucht, briesje. Daarna heb ik me 3 uur lang opgesloten in mn kamer om huiswerk te doen. Heb straks namelijk niet alleen mn eerste speech, maar ook een Spaanse toets. Doel: meer dan 1 vraag goed. Daarna naar AT&T geweest om een mobiele telefoon te kopen. EINDELIJK! Na 4 weken zonder telefoon ben ik eindelijk weer bereikbaar. En ik heb nu zelfs een kleurenscherm, wat een doorbraak. Oh en er zit sudoku op, beat that. Nu is het maandagochtend en ik moet nu echt gaan stoppen met internetten. En de was gaan doen. Uitstellen is niet meer mogelijk. Ik laat snel horen hoe mn speech is gegaan en of ik meer dan 1 vraag goed had bij Spaans. Maar daar gaan wel wel vanuit.
zondag 31 augustus 2008
Jaja, de eerste week school zit erop! De tijd gaat nu opeens ook veel sneller, eindelijk een normaal dagritme enz. Mn lessen bevallen echt heel goed. Aardige leraren, interessante onderwerpen en het huiswerk is tot nu toe nog wel te doen. Wel wat minder tijd voor leuke dingen, maar al met al was het een hele leuke week. Vrienden maken is hier heel makkelijk. Je gaat gewoon in je eentje in de kantine eten en mensen komen naar je toe om te vragen of je bij hun komt zitten. Heb zo al heel veel leuke mensen leren kennen! Donderdag was er een soort toneelstuk over seks, drugs en alcohol. Je moest er heen anders kreeg je 100 dollar boete. Ach de voorstelling was best oke. Beetje jammer dat er daarna nog een half uur lange preek werd gegeven over hoe slecht alcohol wel niet is. Ja nu weten we het wel! Daarna met wat mensen Pulp Fiction gekeken. Vrijdag speelden de Portland Pilots tegen de Virginia Tech hokies (voetbal). Echt een superspannende wedstrijd. Uiteindelijk werd het 2-2. Altijd wanneer er wordt gevoetbald, staat de campus op z'n kop. Iedereen draagt paarse kleding (die middag was er een soort glijbaan met paarse verf gemaakt waar je vanaf kon, om helemaal in de stemming te komen), schreeuwt mee en er is een drumband. Gelukkig geen cheerleaders. Gisteren speelden de meisjes tegen UCLA, de nummer 1 van Amerika. Helaas verloren met 0-1. Heb niets van de wedstrijd gezien want er was gisteren een ontgroening voor de freshmen (eerstejaars) van het cross country team. Ach het viel best mee! Slechts urenlang met een badmuts uit de jaren 80 opgelopen. Kan erger toch? Eerst was er een feest bij het meisjesteam en daarna gingen we naar de jongens (toen mocht mn badmuts af gelukkig). Echt een typisch Amerikaans feest met beerpong, de rode drinkbekers enz. Was erg leuk. Een jongen was wel heel erg dronken en toen hij erachter kwam dat ik uit Nederland kwam, bleef hij de hele avond vragen: Sprechen Sie Deutsch??? Wordt best irritant na een tijdje. Na het feest nog even langs gegaan bij de andere Nederlander op de campus. Jaja ik ben toch niet de enige! Een jongen uit Groningen die al jarenlang in Amerika woont (heeft ook een greencard) maar nog wel vloeiend Nederland spreekt. Was erg grappig. Vandaag is een saaie dag. Heb eindelijk mn laptop en het internet aan de praat gekregen. Dat was toch wel weer het hoogtepunt van vandaag. Nu huiswerk, is wel weer even wennen!
zondag 24 augustus 2008
Orientation
Donderdag zijn alle andere eerstejaars aangekomen op de campus want de volgende dag begon orientation. Voor mij begon die woensdag al met de international student barbecue. Het was echt een hele leuke avond. Heb veel leuke mensen leren kennen, waaronder een meisje uit Oostenrijk, een jongen uit Noord-Ierland, een jongen uit Mexico en een jongen uit Bahrein. Het meerendeel van de internationale studenten komt uit Azie, vooral Japan en China. Na het eten hebben we met zn allen ultimate frisbee gespeeld. Was heel grappig. De volgende dag begon het saaie gedeelte van de international orientation: informatie over je visum, de Amerikaanse cultuur, schoolregels blabla. Vrijdag was echt een hele drukke dag. 7:30 - 8:45 trainen, 9:00 - 11:30 English placement exam, 11:40 tuberculose test, 12:00 athlete lunch, 12:45 international orientation en dat ging zo door tot middernacht. 's Avonds begon pas het leuke gedeelte. Het is traditie dat de jongens van het studentenhuis naast ons , aan het begin van het schooljaar een soort serenade brengen voor de meisjes van het all-girls studentenhuis waar ik zit (ik zou het liefst verhuizen naar de gemengde dorms maarja). Om 9 uur stonden 50 jongens onderaan het raam met gitaren en trompetten en in koor zongen ze 'My girl' voor ons. (I've got sunshine on a cloudy day. When it's cold outside,I've got the month of May. Well, I guess you'll say, what can make me feel this way? My girl, my girl, my girl, talkin' 'bout my girl, my girl! --> die dus) met een heel grappig dansje erbij. Daarna was er de student mixer. Een spel waarbij je allerlei vreemde taken moest uitvoeren met mensen die je niet kende. In het begin moest iedereen zich opstellen in rijen die zigzaggend door de zaal gingen. Dan moest het begin van de rij langs alle andere mensen rennen en high fives geven (heerlijk Amerikaans). Opzich heel grappig ookal heb ik zoveel mensen een high five gegeven dat ik daarna 3 keer mn handen heb gewassen. Bleh. In de studentehuizen was er ook een soort welkoms iets. Ze deden een spel waarbij uiteindelijk de mensen die het verste weg woonden over bleven. Nou daar stond ik dan omringd door 200 meisjes samen met nog 2 mensen omdat wij van buiten Amerika kwamen. Ik kreeg de vraag: So where are you from?!!!!! ' The Netherlands'. Waarop een enorm gegil en applaus volgde door de hele zaal. Ik voelde me een soort Hillary Clinton tijdens een van haar bijeenkomsten, toegejuichd door ontelbare hysterische vrouwen. Gisteren was de eerste voetbalwedstrijd van de Portland Pilots tegen the University of Oregon. Voetbal is hier enorm populair. De meisjes zijn in de laatste 5 jaar 3 keer Amerikaans studentenkampioen geworden en iedereen komt dan ook naar de wedstrijd toe. De tribunes waren paars gekleurd want paars is de kleur van de universiteit (Purple pride!) Gelukkig had ik die middag ook een paarse universiteitstrui aangeschaft. Ze wonnen met 3-1 en na afloop was er echt supermooi vuurwerk. Echt supergaaf!
Ik heb heel wat foto's gemaakt van de afgelopen 2 weken maar helaas kan ik mn eigen laptop nog niet gebruiken, maar dat wordt waarschijnlijk snel opgelost!:) Morgen mn eerste schooldag en ik laat snel weer wat van me horen!
Ik heb heel wat foto's gemaakt van de afgelopen 2 weken maar helaas kan ik mn eigen laptop nog niet gebruiken, maar dat wordt waarschijnlijk snel opgelost!:) Morgen mn eerste schooldag en ik laat snel weer wat van me horen!
dinsdag 19 augustus 2008
De eerste week zit erop!
Ik ben alweer ruim een week in Portland. Het was een ontzettend drukke week: verhuizen van hotel naar tijdelijke kamer naar definitieve kamer, heel veel formulieren invullen, trainen, spullen kopen, uitvinden hoe alles hier werkt. Maandagochtend had ik n soort medisch onderzoek. Zonder dat mag je niet aan de trainingen beginnen. Daar ontmoette ik gelijk al de andere nieuwe meisjes. Het is echt een leuk team! Toen een van de meisjes vroeg of ik degene uit Nederland was en ik ja zei, riep ze meteen: Oh my god! I want a hug!!! Ach nou vooruit dan maar. Maandagmiddag was gelijk de eerste training. Een rustige training weliswaar want dinsdag zou het echte werk pas beginnen. Nou dat klopte. De trainingen zijn behoorlijk intensief. Het is wel eventjes wennen maar het gaat tot nu toe goed. We trainen vooral in parken: Pier Park en Forest Park. Forest Park is het grootste 'park' wat ik ooit heb gezien. Het is meer een soort oerwoud aan de rand van de stad, echt heel mooi. Woensdag besloten Elizabeth en ik de stad in te gaan. We hebben de bus gepakt en voor we het wisten zaten we in downtown Portland. Dus we dachtenl: we nemen dezelfde bus terug! Eh nou niet dus. Wegwerkzaamheden, omleidingen, weet ik het allemaal niet. Op een gegeven momenten wisten we het echt niet meer dus zijn we het maar gaan vragen. Ik trof toevallig net een pastoor. Een ontzettende aardige man. Hij liet ons niet alleen tot we in de goede bus naar de campus zaten. Wat erg fijn was, want het was donker en we snapten er niets meer van. Tram, shuttlebus, tram, bus. Lekker ingewikkeld. Toen we de goede bus hadden gevonden zeiden we gedag en opeens overhandigt hij me een bijbel. " Your very first American Bible!" Dus daar zat ik in de bus met mn holy bible in de hand. Gelijk vroegen mensen of ik ook naar bijbelstudie was geweest. Dat doen mensen hier op woensdagavond blijkbaar.
Vrijdag gingen we op kamp naar Winthrop in Washington. Na 7 uur rijden kwamen we eindelijk aan. Het is zooo mooi daar! Bergen, watervallen, rivieren. Het dorpje zelf was echt een cowboydorpje wat je normaal alleen in westernfilms ziet. Heel grappig om te zien. Heb wat foto's gemaakt, maar die kan ik volgende week pas op de computer zetten aangezien ik een kabel voor mn laptop ben vergeten. Slim. Naast het trainen hebben we veel gezwommen in een van de meren. Het was bijna 40 graden dus dat was echt heerlijk. Na de training op zaterdagochtend zijn we met kleren en al in het meer gesprongen. Mn hoofd is nog nooit zo rood geweest na het hardlopen dus dat was wel even fijn. Verder hebben we vooral veel gelachen. Gisteravond zijn we teruggekomen. Eindelijk konden we onze kamer in Mehling Hall gaan inrichten. Het ziet er al best leuk uit en vandaag gaan we shoppen voor nog wat leuke dingen voor onze kamer. Over 2 dagen begint Orientation. Het schijnt niet reuze boeiend te zijn maar ach, ik vind het al leuk dat eindelijk al de andere eerstejaars naar de campus komen want het is hier tot nu toe bijna uitgestorven. Alleen maar atleten. En ik ga denk ik maar een paraplu aanschaffen want het weer is hier drastisch omgeslagen: van 35 graden en zon naar 23 graden en regen. Ach ja. Nu op naar het sportcentrum. Vandaag een training in Vancouver, wat hier vlakbij is. Dinsdag is de zwaarste dag dus ik ben benieuwd!
Vrijdag gingen we op kamp naar Winthrop in Washington. Na 7 uur rijden kwamen we eindelijk aan. Het is zooo mooi daar! Bergen, watervallen, rivieren. Het dorpje zelf was echt een cowboydorpje wat je normaal alleen in westernfilms ziet. Heel grappig om te zien. Heb wat foto's gemaakt, maar die kan ik volgende week pas op de computer zetten aangezien ik een kabel voor mn laptop ben vergeten. Slim. Naast het trainen hebben we veel gezwommen in een van de meren. Het was bijna 40 graden dus dat was echt heerlijk. Na de training op zaterdagochtend zijn we met kleren en al in het meer gesprongen. Mn hoofd is nog nooit zo rood geweest na het hardlopen dus dat was wel even fijn. Verder hebben we vooral veel gelachen. Gisteravond zijn we teruggekomen. Eindelijk konden we onze kamer in Mehling Hall gaan inrichten. Het ziet er al best leuk uit en vandaag gaan we shoppen voor nog wat leuke dingen voor onze kamer. Over 2 dagen begint Orientation. Het schijnt niet reuze boeiend te zijn maar ach, ik vind het al leuk dat eindelijk al de andere eerstejaars naar de campus komen want het is hier tot nu toe bijna uitgestorven. Alleen maar atleten. En ik ga denk ik maar een paraplu aanschaffen want het weer is hier drastisch omgeslagen: van 35 graden en zon naar 23 graden en regen. Ach ja. Nu op naar het sportcentrum. Vandaag een training in Vancouver, wat hier vlakbij is. Dinsdag is de zwaarste dag dus ik ben benieuwd!
zondag 10 augustus 2008
Daar ben ik dan!
Ik ben vanmiddag aangekomen in Amerika! De vlucht is prima gegaan en ontzettend snel (hoera voor zitten naast de nooduitgang, enorm veel beenruimte). We waren zelfs een half uur vroeger aangekomen. Vanuit de lucht zag je al hoe ontzettend mooi Portland is! Overal bomen en bossen en niet te vergeten de Willamette river. Op het vliegveld werd ik opgehaald door mn coach. Hij is echt ontzettend aardig. Hij heeft me naar het hotel van mn roommate gebracht. Het is echt heel gezellig met Elizabeth en dr moeder. We zijn eerst door dit deel van de stad gaan lopen. Nadat we hadden gegeten zijn we naar de campus van de universiteit gegaan. Het is zo ontzettend mooi! Het was vandaag erg rustig omdat het zondag is, maar de eerste atleten waren al aangekomen. Daarna zijn we naar Target gegaan, een soort hema maar dan ook met merkartikelen. Goedkoper kan het niet, echt bizar. Heb al behoorlijk wat inkopen gedaan. Nu gaan we lekker de olympische spelen kijken op de hotelkamer. Morgen de rest van het team onmoeten! Erg veel zin in. En omg wat zijn de auto's hier groot. En het is waar: er lopen hier echt veel treehuggers/hippies rond. Genoeg trees om te huggen in ieder geval. Heel toevallig speelden Nederland en Amerika tegen elkaar met beachvolleybal toen we vanmiddag de tv aanzetten. Erg grappig. Zometeen Michael Phelps kijken uiteraard. Ik laat snel weer wat van me horen!
vrijdag 8 augustus 2008
America, here I come!
Nog 2 dagen!!!! Het voelt nu wel erg definitief. Mn koffers zijn gepakt. Naast de noodzakelijke spullen heb ik alle lieve cadeautjes uiteraard ingepakt. Net als een hele lading foto's waarmee ik mn kamer ga behangen! Morgen ga ik vooral genieten van het thuis zijn denk ik. Esther komt nog even langs en misschien ga ik nog wel héél even de stad in om nog iets van de Dance Parade mee te maken. 's Avonds gaan we nog even gezellig uit eten: 'M'n laatste avondmaal';). Zondag vroeg op want ik moet om 7 uur 's ochtends al op het vliegveld zijn. Erg spannend allemaal! Ik kom om kwart voor 12 lokale tijd in Portland aan. Als het goed is daar staat mn coach me daar op te wachten. Daarna zet hij me af bij het hotel van Elizabeth (mn roommate uit Kansas City) en dr moeder waar ik 2 dagen blijf. De eerste dag gaan we shoppen voor de laatste dingetjes voor onze kamer. De tweede dag hebben we 's ochtends eerst een soort sport-medisch onderzoek en 's middags onze eerste 'training', eigenlijk meer n soort bijeenkomst om de rest van het team te leren kennen. Als er tijd over is gaan we de Columbia River Gorge bezoeken of Mount Hood. Dat zijn een van de mooiste plekken in Oregon. Vrijdag gaan we op kamp naar Winthrop in Washington (de staat, richting Canada). Het is een soort cowboy dorpje eigenlijk met ontzettend veel mooie natuur. De rest van de tijd, totdat school begint, zullen we vooral trainen, Portland verkennen en met het team naar de Olympische spelen kijken! 25 augustus is mn eerste schooldag en 29 augustus is alweer mn eerste wedstrijd, een 5km cross. 5 september is het eerste schoolfeest namelijk 'Homecoming'. Typisch Amerikaans! Ik heb dus veel om naar uit te kijken. Hopelijk valt de heimwee mee, verder kan er niets misgaan!
Tot 13 december! Dan ben ik weer 4 weekjes in het land:)
Tot 13 december! Dan ben ik weer 4 weekjes in het land:)
woensdag 23 juli 2008
Nog 2 weken!
Abonneren op:
Posts (Atom)

