zondag 19 oktober 2008

Fall Break

Het is zondag en fall break zit er dus alweer bijna op. Het was in één woord geweldig. Een overzichtje:
Zaterdag: Saturday Market en shoppen in downtown Portland.
Zondag: MOUNT HOOD!! Jaja, na 10 weken eindelijk naar Mount Hood geweest. Een populair skioord in de winter. Vanaf de campus kun je de bergtop zien en het was ontzettend gaaf om nu aan de voet van de berg te staan. Oregon is zoooo mooi!
Maandag: Horseback riding in White Salmon Washington. Oeh wat een spierpijn. Maar het was geweldig. Ik zat op een vrij langzaam paard dat elke keer achterop raakte en dan uit pure wanhoop op de meest onveilige plekken ging galopperen, maar ik heb het overleefd.
Dinsdag + woensdag: Seattle!! We kwamen in Seattle aan toen het al donker was. Vanaf de snelweg zag je de enorme stad met alle lichtjes. Zo gaaf! Volgende dag naar de top van de Space Needle geweest. Vanaf daar kun je de hele stad zien. Daarna naar het Experience Music Project geweest en daarna downtown Seattle ingegaan. Helaas bleven we maar een dagje, maar het was super. Een dakloze zong een liedje voor ons met zn gitaar en totdat ie zn stem verloor klonk het nog goed ook.
Donderdag: saaaaaaaaaaai. Poging tot huiswerk mislukt. Het koekjes eten en naar youtube filmpjes kijken was wel succesvol. 's Avonds in mn eentje Grey's Anatomy in de tv lounge gekeken. Wat n dag.
Vrijdag: opnieuw wezen shoppen. Dit keer in Lloyd Center, nog zo'n doolhof. 's Avonds voor de 7e keer deze week Teriyaki Chicken gegeten aangezien dat het enige gezonde voedsel is dat je in 'The Cove' kunt krijgen. Normaal eten we in het gewone studentenrestaurant, maar dat was deze week gesloten. De hamburgers zijn heerlijk hier, maar de avond voor een wedstrijd is dat misschien niet zo verstandig. Daarna met n deel van het team 'Without Limits' gekeken. Het is een film over het leven van Steve Prefontaine, een hardloper uit Oregon. Een van de grootste talenten ooit. Echt een goede film om te kijken de avond voor een wedstrijd. Je krijgt zo'n zin om te rennen. Ik althans.
Zaterdag: The Mike Hodges Invitational, een 5km cross over een vlak parcours. Ik was ontzettend zenuwachtig, aangezien ik zo graag mn tijd wilde verbeteren van 2 weken geleden. Maar ik voelde me vantevoren super. Vanaf het startschot tot de 4km voelde ik me geweldig. Iemand riep mn 1 mile tijd aan me door en ik kon het niet geloven. Ik keek om en ik zag maar niemand van mn team waarmee ik normaal loop. De laatste kilometer werd wel zwaarder. Hailey haalde me in en riep dat ik bij haar moest proberen te blijven. Hailey heeft altijd n hele goede eindsprint. Uiteindelijk finishte ik 4 seconden achter haar in 18:04! 44 seconden sneller dan 2 weken geleden! Ik heb dus al bijna mn doel bereikt voor het baanseizoen dat in maart begint: onder de 18 minuten lopen. En ik had denk ik onder de 18 kunnen lopen als ik had geweten dat ik er zo dichtbij was. Ik was erg moe, maar niet kapot. Na de woorden van mn coach: "excellent race, great job Mar" kon mn dag niet meer stuk.

Nu is het zondag en moet ik echt huiswerk gaan doen. Deze week zal wat minder spannend worden. Zaterdag alweer mn laatste wedstrijd van het seizoen. 'n 6km cross. Ik ben benieuwd!


PILOTS!

Geen opmerkingen: