Ik heb inmiddels twee wedstrijden achter de rug. De eerste was weer een 3000m, dit keer in Eugene, OR. De omstandigheden waren vrij slecht: koud en veel wind. Mijn doel was om niet op tijd te letten, maar te focusen op een goede tweede helft. Tijdens het indoorseizoen stortte ik steeds in na enkele rondes en dat wilde ik dit keer voorkomen. Ik ging redelijk conservatief van start en dat resulteerde in een snelle laatste 1200. Mijn eindtijd was niet bijzonder, maar sneller dan ik indoor had gelopen, terwijl Seattle indoor een snelle 310m baan heeft met uiteraard altijd perfecte omstandigheden. Ik was tevreden over hoe ik mentaal in de wedstrijd zat en het gaf me dus veel moed voor de komende wedstrijd.
De trainingen gingen daarna ook steeds beter. Ik heb echt heel veel plezier in de trainingen nu dat ik me weer bijna elke dag super voel. Ik had wel een kleine tegenslag vorige week. Het is hier een paar weken erg warm geweest en daardoor zijn de bomen in volle bloei. Een pollen explosie was het gevolg en ik heb behoorlijk heftige hooikoorts. Ik moest een baantraining onderbreken omdat ik zo moe was en zo moeilijk kon ademhalen, en ook de volgende ochtend lukte me het niet om meer dan 20 minuten te lopen. Ik heb me zelfs in het donker (overgevoelig voor licht) en met de ramen dicht in m'n kamer opgesloten, zodat ik me nog een beetje redelijk voelde.
Gelukkig ging het daarna weer plenzen, net op tijd voor m'n 1500m in Salem! Zaterdag liep ik daar de 1500m. Ik voelde me nog niet super, ook omdat ik heel slecht had geslapen de avond ervoor en de rest van de week ook geen succes was geweest. Toch ging het behoorlijk goed en liep ik 4:37! M'n PR staat op 4:31 dus daar zit ik nog wel vanaf, maar ik had harder gekund. Ik was vooral supertrots op m'n laaste 400m, waarin ik ontzettend ben versneld. Ik had dus weer een goede eindsprint. Nu nog een goede start (vooral een kwestie van zelfvertrouwen, aangezien ik nog steeds de angst had om in te storten) en goede eindsprint combineren en dan gaat het helemaal goedkomen!
Ik ben blij met de progressie die ik heb gemaakt. Het gaat geleidelijk steeds beter. Ik voel me steeds fitter en denk dat ik op het juiste moment ga pieken dit seizoen. Volgende week gaan we naar Mt. SAC in de buurt van Los Angeles voor een 3-daagse wedstrijd. Ik loop vrijdagavond de 5km, de eerste van het seizoen. Ik heb er enorm veel zin in en heb dankzij de afgelopen twee wedstrijden het zelfvertrouwen om er helemaal voor te gaan. Daarnaast ben ik nog altijd blessurevrij, wat nog wel het belangrijkste van alles is.
 |
| Paas brunch met het team. 24 graden!! |
Ik heb nog ongeveer 4 weken school te gaan en dan zit het jaar er hier weer op. Ik krijg helaas weinig rust en moet 1 week later alweer aan de bak om aan het zomer semester te beginnen. Ik kreeg vandaag het teleurstellende bericht dat ik daar geen beurs voor krijg, wat een behoorlijke financiele tegenvaller is, maar ik wil hoe dan ook m'n studie afmaken. Het wordt nog even stressen hoe we dat gaan regelen, maar hopelijk komt het goed. Ik had in vorige berichten niet verteld dat het tot 1 week geleden nog maar de vraag was of ik in de herfst kon blijven. Opeens bleek dat ik misschien geen recht meer had op nog 1 crossseizoen. Na 3 maanden in spanning te hebben gezeten, kwam gelukkig het verlossende woord dat ik mag blijven. Anders had ik mijn Master sowieso niet af kunnen maken en had ik ook nog eens terug naar Nederland gemoeten, aangezien mijn studentenvisum dan automatisch verloopt en je zonder diploma geen werkvisum kan krijgen. Er zijn heel wat hoofdpijn momenten geweest dit semester, maar ik hoop dat ik ze later kan zien als "minor bumps in the road" van wat tot nu toe een geweldig avontuur is geweest.
Tot na Mt. SAC!!
