Mn vlucht was ook prima, dit keer weer lekker rechtstreeks. Tot 1 minuut voor de gate dichtging was de stoel naast mij nog leeg. Ik zat al languit met mn hoofd tegen het raampje in te doezelen. Ook de 2 ras-Amsterdammers achter mij waren al naar een andere rij verplaats waar ze languit konden liggen. Maar we hadden allebei pech. Een paniekerige Chinees kwam door het gangpad rennen en kwam naast mij zitten en de Amsterdamse gepensioneerden gingen letterlijk scheldend terug naar hun eigen rij want "hoofdoekies en n baard met kindere" moesten daar zitten. Na n uur of 6 vliegen had de jongen naast mij nog altijd niets gedronken of gegeten, of uberhaupt bewogen. Ik wilde bijna zn pols gaan checken, maar in principe een prima reisgenoot als je t mij vraagt haha. De maaltijd was weer genieten: kip in een gele substantie. Boter? Kaas? Al sla je me dood.
Aangekomen op het vliegveld duurde het eeuwig voor ik eindelijk door immigration was. Ik werd getoetst op alle info op mn paspoort en visum. En toen ik op de vraag "do you have more than $10,000 in cash with you?" antwoordde "I wish", kreeg ik alleen n heeeeele strenge blik terug. Er valt weinig te lachen met die TSA mensen. Gelukkig haalde mn coach me op zodat ik geen taxi terug hoefde te nemen. Twee uur later ging ik alweer trainen. Echt een slecht plan. Ik hoefde niet van mn coach, maar ik dacht dat het wel zou gaan. Ik was zo kapot daarna dat ik om 5 uur 's middags mn bed ben ingedoken. 13,5 uur later werd ik pas weer wakker. Vandaag wil ik tot 9 uur wakker blijven om weer in een normaal ritme te komen. Het is nu half 7 en ik weet niet of ik t ga redden. Vandaag hadden we alweer onze eerste workout op de baan (6x1200 met 1 minuut rust). Die ging bizar goed gezien de jetlag, maar daar krijg ik nu de rekening van. Ik ga nu dus even keiharde techno opzetten en mezelf bezig houden. Mn kamer schoonmaken ofzo, zou opzich geen kwaad kunnen. En oja, zaterdag loop ik misschien een kleine indoorwedstrijd. Eigenlijk zou ik niet lopen, maar we hebben 3 geblesseerden en we hebben een minimum aantal lopers nodig om mee te kunnen doen. Als ik meedoe, loop ik 1600m in n estafette, niet al te boeiend dus! Zie het meer als n training en ach, n dagje Seattle is altijd wel leuk!
Mn volgende blog is waarschijnlijk meer hardlopen gerelateerd dan deze, maar ik moest toch weer ns iets van me laten horen! Maandag begint school weer dus raak ik hoogstwaarschijnlijk weer bedolven onder een enorme berg huiswerk en stress. Ik vertrouw erop dat Starbucks me er doorheen zal slepen. "In Starbucks we trust".Wish me luck!
Ik en mn vader zijn echt diehards
Geen opmerkingen:
Een reactie posten