Zoals de meesten inmiddels wel weten was mijn 5km in Stanford echt een drama. Ik voelde me vantevoren prima, maar ik had totaal geen energie en kracht zodra het startschot afging. Het was zo'n 25 graden, zelfs nog om 6 uur 's avonds, en daar was ik niet aan gewend. Het is hier in Portland al sinds oktober (niet overdreven) grijs, regenachtig, en fris. De zomer laat hier nog op zich wachten, en de overstap naar 25 graden is dan ook vrij groot. Zeker voor een 5km, wat normaal gesproken al zwaar genoeg is. De eerste ronde ging perfect in 78, de tweede in 80, en daarna stortte ik al helemaal in. Ja, met nog 10 rondes te gaan. Na 3km stond de klok op 10:24, echt afschuwelijk. Ik hoor rond 10:00 door te komen (vorige keer in Stanford kwam ik door in 10:03). Mn coach was er niet bij in Stanford door een probleem met vliegtickets. Ik denk dat als hij er bij was geweest, hij me had gezegd uit te stappen. Ik durfde het alleen niet uit angst dat hij het er niet mee eens zou zijn. Ik heb me dus door de rest van de wedstrijd heen gezwoegd terwijl ik achteraf gewoon had moeten uitstappen. Het was niet mijn dag. Het was heet en mn benen hadden er totaal geen zin in.
Die week daarna had ik examens en maakte ik erg lange dagen. We kwamen maandag middag om half 4 terug en om 4 uur had ik mn eerste examen. Donderdag begon de vakantie gelukkig maar de eerste 2 dagen was ik echt helemaal kapot. Enorm slaapgebrek, want als ik stress heb slaap ik niet.
Nu weer een week verder ben ik behoorlijk uitgerust en dat merk ik ook terug in het lopen. Ik liep afgelopen zaterdag een 1500m in Salem, hier in Oregon, voor de West Coast Conference wedstrijd. Het was een goed bezette wedstrijd. Mn benen voelden bagger tijdens de warmup, maar op de een of andere manier sloeg dat ook weer helemaal om zodra het startschot ging. Misschien kan ik me maar beter bagger voelen tijdens een warmup. Is meestal een beter voorteken dan wanneer ik me goed voel tijdens een warmup blijkbaar... Ik voelde me sterk en liep een hele goede laatste ronde. Ik kwam over de streep in 4:31, wat een PR van een seconde betekent. Das maar een kleine verbetering natuurlijk, maar ik ben er blij mee na de teleurstelling van mn 5km.
Nu is het afwachten tot de lijst voor Regionals wordt gepubliceerd. Het is inmiddels erg onzeker dat ik toch nog de Regionals loop over 2 weken. Er is erg hard gelopen op de 5km en je moet nu onder de 16:34 lopen om in de top 48 van de West Region (vrijwel de hele west kust plus aangrenzende staten) te komen. Maar er zijn altijd veel atleten die zich op meerdere afstanden plaatsten en besluiten de 5km niet te doen en atleten die besluiten helemaal niet aan de Regionals mee te doen. Met mijn tijd van 16:49 wordt het krap. Ik denk niet dat ik uiteindelijk mee mag en ik baal dat ik niet de energie had om in Stanford wat seconden van mn tijd af te halen. Zelfs maar een paar seconden zouden me veel meer zekerheid geven. Nu is het gissen en train ik gewoon alsof het al zeker is dat ik ga. Het is vakantie nu hier dus ik kan me volledig storten op hardlopen, en ik hoop daarom ook ontzettend dat ik mag. Maar donderdag hoor ik dus of ik ga of niet. Ik begin me eindelijk weer beter te voelen nu ik niet van 8 uur 's ochtends tot 10 uur 's avonds aan het rondrennen ben tussen college en training, en ik wil zo graag nog een keer laten zien wat ik kan!
Verder heb ik hiet hier nog wel erg naar mn zin, ondanks de afgelopen vermoeiende weken. Ik zit bijna elke dag in de coffee shops (waar ze echt koffie serveren!), ga lekker de stad in, loop langs de boulevard, lees boeken in het waterige zonnetje met uitzicht op de rivier...kortom, ik geniet nog van mijn laatste 2 weken hier! Ik heb natuurlijk wel weer zin om naar huis te gaan, maar ik kan wel zeggen dat na 3 jaar Portland echt mijn tweede thuis is geworden. Het is een hele vreemde gedachte dat ik alweer een 'senior' oftewel 4e jaars ben straks. De tijd vliegt, wat niet zo gek is als je het zo druk hebt.
Ik ga nu lekker de stad weer in om kaartjes op te halen voor de Portland Timbers tegen Ajax!! Jaja, het elftal van Portland neemt het volgende week op tegen onze landskampioen! Ik zit wel in het Timbers hooligan vak zo'n beetje dus ik moet maar even een groen shirt aanschaffen en net doen alsof ik een geboren Portlandse ben in plaats van een Dutchie. Mn Nederlandse vlag laat ik ook maar hier...
Tot snel met nieuws over Regionals!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten