Een avontuur aan de kust - can life get any better?

Wind, regen, modder. Klinkt niet echt aantrekkelijk, maar het maakt allemaal niet meer uit als je met 5 geweldige mensen aan de kust van de pacific ocean gaat kamperen. Binnen 4 dagen hadden we dit avontuur gepland en vanwege het gebrek aan tijd om voorbereidingen te treffen werd het dan ook heerlijk primitief kamperen. Vrijdagmiddag om 3 uur hebben we de hele auto volgepropt met onze overlevingspakketten die bestonden uit niet meer dan 5 truien, 2 paar schoenen en sokken en 2 tentjes + alle dekens die we konden vinden. Onderweg nog even wat rotsen beklommen en rond 5 uur kwamen we aan in Cape Lookout, aan de kust van Oregon. Nadat we onze tenten hadden opgezet zijn we maar gelijk de zee in gerend. Nouja niet helemaal, tot de knieen want het was ijs en ijskoud. Daarna zijn we langs de lange kuststrook gaan wandelen. Het was mistig waardoor je de Cape (enorme rots) niet perfect kon zien, maar het zag er spookachtig mooi uit. Na de wandeling voelden we allemaal onze voeten en handen niet meer dus hebben we een kampvuur gemaakt. Het was perfect! Marshmallows, gitaar, zingen en sterren. Het slapen werd een uitdaging: de tenten die we hadden waren nou niet echt van goede kwaliteit en daardoor moesten we de helft van de dekens sowieso al gebruiken om te zorgen dat de ondergrond niet nat was. Lindsay en ik gingen alvast slapen. Ik had 2 dekens meegenomen, had 4 jassen aan en had het nog niet erg warm. Elizabeth kwam later de tent in en dacht blijkbaar dat 1 deken wel genoeg was en 'leende' er een van me. Ik werd ijskoud wakker, maar ik wilde ook weer niet mn deken terugjatten. Elizabeth volgende dag: "Thanks for letting me borrow your blanket, well...I didn't really ask you." Oh echt? Maargoed! Het kon erger want de andere tent was blijkbaar niet erg waterdicht waardoor de jongens en hun spullen zeiknat waren. Ach ja, tijdens het afbreken van de tenten waren we allemaal weer zeiknat geworden dus dat verschil was snel weer gelijk getrokken. En wat doe je als je het koud hebt, je geen droge kleding meer hebt en je ontbijt ergens in n tas onder 20 andere dingen ligt in de achterbak? Je gaat 8km wandelen naar de top van de rots over blubber paden. Op je slippers want je schoenen liggen ook ergens onderin. Maar het was het helemaal waard! Na een lange wandeling door de bossen omhoog kwamen we aan op het uiteinde van de rots. Hoog boven het water konden we de golven tegen de rotswanden zien opknallen. We konden tegen de wind in hangen zo sterk. Achter ons wilde natuur en alles wat je hoorde was de wind en het geruis van de zee. Hoe koud het ook was, het was fantastisch. Een avontuur om nooit meer te vergeten!