Ik liep de 3000m, de enige 3000m van het seizoen. De omstandigheden waren prima, het stadion was voor zo'n "kleine" wedstrijd behoorlijk gevuld met klappende mensen die betalen om naar de wedstrijd te komen kijken. Ik had er zin in! Het startschot ging en ik voelde me prima. Ik kwam de eerste kilometer door in 3:17, dus 9:51 schema, mn PR (indoor). Maar al snel zakte ik in en zat er nog amper kracht in mn benen. Ik ben maar achter mn teamgenootje Lyndy gaan hangen en omdat ik zo graag bij haar wilde blijven liep ik alsnog 10:03. Het was een hele moeizame 3km. Als ik er over nadenk is dat nog altijd 20 seconden sneller dan mn PR van vorig seizoen en als ik die 9:51 niet had gelopen was ik er wel blij mee geweest. Ik heb het er met mn trainer over gehad en de conclusie was: "all the hard training is catching up with you". En dat is ook zo. Na 8 weken hard trainen begin ik de vermoeidheid te voelen, ookal gaat het opzich nog prima. Ik loop dan ook pas over 5 weken weer n wedstrijd. Aangezien ik redshirt dit seizoen, dus niet voor het team loop, is dat denk ik n verstandig besluit. In de tussentijd ga ik wat minder kilometers maken, en ietsjes meer aan mn snelheid werken. 24/25 april staat mn eerste 5000m outdoor op het programma, weer in Eugene en het plan is rond de 17:10 te lopen als ik me goed voel. Ik heb er wel vertrouwen in dat ik over n paar weekjes er weer volledig tegenaan kan!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten