zaterdag 3 april 2010

5000m Charles Bowles Invitational, Salem OR

Lonely, cold, wet, and painful.

Zo kun je de wedstrijd van gisteravond wel samenvatten. En dat op Goede Vrijdag! Na 2 weken prachtig weer in Oregon, is de regen weer teruggekeerd. En hoe. Toen we aankwamen in Salem (Willamette University), was het 11 graden, regende het keihard, met een keiharde wind. Maar! Toen brak de zon door, kwam er een regenboog tevoorschijn, en ging de wind liggen. De warming up was in het zonnetje en iedereen was weer vrolijk! Om 20:20 zou het startschot klinken, en om 20:15 brak de hel weer los. Nog hardere regen dan daarvoor, keiharde wind, en de temperatuur was inmiddels gezakt naar 7 graden. En dan krijg je het sein: "Time to go Ladies!". Jas, trui, shirt, lange broek uit. Sta je dan te verkleumen in je ultra korte tight en topje.

Ik voelde al ruim voor de start dat mn lunch niet helemaal goed gevallen was, zwak uitgedrukt, ik zal de details achterwegen laten. Wat het was, geen idee, maar dat deed pijn! Na 2,5 ronde met mn teamgenootje Lyndy, moest ik het laten gaan. Helaas was er niemand in de buurt. De grote groep zat ruim 100m achter me. 10 hele eenzame ronden in dat vreselijke weer volgden. De baan stond in de bochten blank, dus dat was ook heerlijk. Het jammere is dat mn benen super voelden! Heel soepel, ookal waren ze na enkele ronden wel een beetje bevroren. Alleen mn maag en het weer werkten totaal niet mee. Ik moet wel zeggen dat ondanks alles, de wedstrijd voorbij vloog. De afstand zelf bevalt me heel goed. Uiteindelijk kwam ik de finish over in 17:20, wat alsnog en PR van 13 seconden is. Ik baalde als een stekker. Ik denk dat 17:00 er absoluut in zit, alleen was het daar niet de wedstrijd voor gisteravond. Mn coach was heel tevreden, zeker gezien de omstandigheden, en sprak me moed in. Want jaja: over 2 weken kan ik het weer proberen in....

CALIFORNIE!!

Mt. SAC om precies te zijn, wat in het zuiden van Californie (Walnut) ligt. Oftewel: zon en warm!

Na die wedstrijd weet ik ook of ik nog n maandje in Portland blijf om me voor te bereiden op Regionals, in Texas. Die kans is niet heel groot, maar het is niet onmogelijk. Als dat niet het geval is, kom ik over ongeveer een maand weer richting Nederland. Om vervolgens na 6 weken alweer te vertrekken richting Noorwegen en Zweden voor zo'n 6 weken waar ik op boerderijen ga werken! En heerlijk ga trainen in de bergen en bossen. Reizen is het leukste wat er is.

Tot over 2 weken!

Geen opmerkingen: