Ik was ingedeeld in een hele snelle serie, met de Amerikaanse toppers zoals Nicole Blood en Zoe Buckman. 19 meisjes in de serie en ik was als 18e geplaatst. Voor het startschot doe ik altijd een ritueeltje: 3 keer hardop tegen mezelf zeggen (gewoon in het Nederlands) "je kan het". Het helpt volgens mij echt haha. De eerste ronde ging in 70 seconden, wat errug hard is. Ik liep zoals afgesproken conservatief achteraan. Maar na ruim 2 ronden achteraan te hebben gelopen dacht ik: wat heb ik te verliezen? De motivatie om de "sympathy clap", oftewel het hele zachte applaus dat je krijgt als je als laatste finisht, te vermijden zorgde er ook voor dat ik nog n versnelling kon inzetten. Het verbaasde me dat ik met 300m te gaan nog steeds niet instortte en dat ik het gewoon tot de finish af kon maken. Ik had geen idee van mn tijd. Het was me alleen opgevallen dat mn trainer dit keer "Go MAR!!!!" riep, in plaats van "Let's Go Mar" waar wel degelijk n verschil in zit. Toen ik 4:32 op het scherm zag staan heb ik n vreugdedansje gedaan, gevolgd door wat high fives met 2 andere deelneemsters die blijkbaar blij voor me waren dat ik zo'n enorm PR had gelopen haha. Ik ging voor n tijd onder de 4:40 maar 4:32 had ik niet verwacht. Ik stapte dus tevreden het vliegtuig in de volgende dag!
Mn seizoen is nu afgelopen. Veel mensen vragen zich af waarom ik in Nederland geen baanwedstrijden ga lopen. Ik heb besloten me deze zomer volledig op het cross seizoen te richten dat eind augustus begint. Vorig jaar heb ik de hele zomer doorgetraind met als doel Nederlands kampioene te worden op de 3000m. Ik was na al die maanden pittige baantrainingen zo ontzettend moe en kreeg ook allerlei pijntjes dat ik uiteindelijk een bagger NK liep en 5e werd in een voor mij zeer slechte tijd. Daarnaast was ik niet op tijd hersteld voor het cross seizoen en raakte mn lichaam zo overbelast dat ik meerdere malen ziek werd. Volgend jaar zomer ga ik het misschien weer proberen bij het NK senioren 5000m. Ik wil eerst wat sterker worden zodat ik een lang seizoen wat makkelijker kan volhouden. Ik heb ontzettend veel zin in het cross seizoen. De motivatie is sky high. Ik kijk er naar uit me nu eindelijk sterk te voelen in de cross wedstrijden en me te kunnen focussen op met verslaan van zoveel mogelijk meisjes. Vorig jaar ging het meer om het uberhaupt overleven van 6km.
Zaterdag begint dus officieel mijn zomerschema. Dit is de bedoeling
Juni: 45 mile per week
Juli: 50 mile per week
Augustus: 55 mile per week
Ik bouw dus op naar bijna 90km per week. Gelukkig hoef ik niet oneindig rondjes door IJsselmonde en omstreken te rennen deze zomer. Over precies 4 weken vertrek ik voor 6,5 week naar Noorwegen, zoals ik al een keer eerder heb verteld. Backpack op en gaan! De laatste anderhalve week zit ik in Zweden. Overal waar ik heen ga zijn de trainingsomstandigheden als het goed is perfect: heuvels/bergen, mooie bossen en running trails. Daarnaast ga ik ook op boerderijen werken. Erg spannend want ik reis na de eerste week helemaal alleen, maar dat geeft ook wel zo'n lekker "into the wild" (als je de film niet hebt gezien, doen!) gevoel. De afloop van mijn reis wordt wel vrolijker dan de afloop van die film, wees gerust. Tot vanuit Noorwegen waarschijnlijk!
"Why should we wait for things we want in life when we can just go out and find them and stop dreaming our lives away" - Mic Christopher
Geen opmerkingen:
Een reactie posten