Het zijn kleine stapjes, maar ik kom steeds dichter bij magische grens van 17 minuten.Ik was in de snelle serie ingedeeld, nog net, en dat was dan ook wel ff n schok in het begin. De eerste 4 ronden gingen zo ontzettend hard. De eerste ronde ging in 76, en het plan was 82. Maarja je wil niet gelijk laatste lopen. Zo lang mogelijk probeerde ik er bij te blijven, maar ik moest het na 4 of 5 ronden toch echt laten gaan. Nou daar loop je dan achteraan haha. Maar ik wist dat er wel een paar zouden zijn die het tempo later ook niet meer aan zouden kunnen. In plaats van te denken: Oh god, dit wordt helemaal niets, kon ik positief blijven en ben ik gewoon mn eigen tempo gaan lopen de 2e mijl. Gewoon ronde voor ronde kijken hoe ik me voelde. Met 3 ronden te gaan ben ik weer gaan versnellen en heb ik nog 3 meisjes ingehaald. Ik had de hele tijd het vertrouwen dat ik alsnog een PR kon lopen en herinnerde mezelf aan het feit dat het tempo, ookal liep ik achteraan, hoger lag dan in Californie. En het is dus gelukt, weer een PR! En niet laatste, wat ook wel prettig is haha. Nu is t ff gedaan met de 5km's. 30 sec verbetered ten opzichte van vorig jaar, en volgend jaar gaan er gewoon weer 30 seconden af, daar geloof ik in. Zaterdag nog even knallen op de 1500m (onder de 4:40 is t doel) en dan vlieg ik zondag naar huis! Yes!
Ik ga nog even genieten van mn vrije tijd (op het trainen na dan) hier in Portland. Tot snel!
maandag 3 mei 2010
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten