Achillespees blessure = dag indoor seizoen

Helaas heb ik de afgelopen 2 wedstrijden in Seattle moeten missen. Een achillesblessure die ik al sinds oktober heb is plotseling volledig uit de hand gelopen. Ik kon na 4 dagen trainen in Portland zelfs niet meer wandelen van de pijn. Ik dacht dat het vanzelf wel weg zou gaan, maar het vele lopen op het asfalt in Nederland heeft het van een onschuldige blessure tot misschien wel iets chronisch gemaakt. Ik loop al bijna 3 weken niet meer. In plaats daarvan zit ik weer op de fiets om toch nog een beetje mn conditie te behouden. De motivatie wordt wel steeds minder omdat er nauwelijks verbetering in zit. Het doet nog steeds erg veel pijn en er wordt me dan ook aangeraden om helemaal niets te doen, zelfs niet fietsen omdat dat toch een klein beetje druk op de pees zet. Afgelopen donderdag mocht ik voor het eerst weer op die speciale anti-gravity loopband lopen. Dat ging ontzettend goed, totdat ik weer een tijdje stil zat en weer begon te lopen. De spier raakte meteen weer geirriteerd en het hinken kon weer beginnen. Ik heb het weekend daarom dan ook helemaal niets gedaan. Vandaag mocht ik weer op de anti-gravity loopband, maar dan met een lager gewichtspercentage (75%). Dat ging weer perfect tijdens het lopen. Ook voelde ik niets de eerste paar uur na het lopen. Had echt even een Eureka momentje, totdat ik weer pijn kreeg op weg naar mn college. En niet zo maar, het heeft zich verspreid naar mn hiel en de zijkant van mn voet. Echt geen idee wat er nu aan de hand is, maar ik word hier echt moedeloos van. Morgen weer naar de sportarts. Ik heb echt geen zin in plantar fascitis (Google is your friend) of nog een andere slepende blessure. Ik hoop dat het meevalt, maar echt positief ben ik niet. Als je na 3 weken niet hardlopen nog steeds zo veel pijn hebt, dan is er echt iets mis. Gelukkig heb ik nog 10 weken tot de eerste outdoor wedstrijd. In principe is dat veel tijd, maar dan moet het wel gaan verbeteren. Ik denk dat als ik nu normaal ga hardlopen, op de weg of op de baan, ik binnen de kortste keren weer niet kan lopen van de pijn. Hopelijk heeft de sportarts me iets gezelligers te vertellen morgen en kan ik toch weer snel mn trainingen hervatten. Ik word hier echt niet vrolijk van.