Ik heb al een hele tijd niets geschreven, ik hoop dat er nog af en toe mensen even komen kijken op mn blog! Er is helaas niet veel veranderd sinds mn laatste bericht. Ik ben nog steeds geblesseerd. Er waren ups and downs en het leek er even op dat ik alsnog wedstrijden zou kunnnen lopen dit seizoen, maar achteraf mochten mijn talloze busritjes naar chiropractors en fysiotherapeuten niet baten en word ik elke ochtend nog steeds wakker met een pijnlijke achillespees. Ik loop een klein beetje hier en daar, omdat volledige rust ook niet altijd verstandig is omdat de pees dan ook niet los kan komen, maar ik van de buitenkant lijkt ik tegenwoordig meer op een hobby jogger dan een atleet (qua snelheid dan he, ik train me nog altijd de vinketering op de fiets en de cross trainer en ik heb buikspieren als nooit tevoren. je moet toch wat). Van binnen is dat zeker niet het geval. De eerste weken was ik zo kwaad en gefrustreerd. Nu, ruim 9 weken verder, kan ik wel boos blijven maar dat heeft weinig nut.
Dus in plaats van me constant zorgen te maken ga ik me richten op school. Ik heb het, in mijn ogen, onmenselijk druk gehad de laatste 2 maanden. Het was echt vreselijk, gewoon niet meer leuk. Mn cijfers zijn achteruit gegaan maar niet omdat ik minder mn best doe, maar gewoon omdat het te veel is en ik zo veel moet doen dat ik details op een examen gewoon kwijt ben. Het valt niet meer te onthouden. Ik ben net terug van een geweldige week in Florida met mn vader die me kwam redden van deze niet zo leuke periode. Als je niet met het team mee traint, terwijl dat juist de tijden zijn dat je je vrienden kan zien, en verder alleen maar in de boeken zit, kan ik je garanderen dat je het na een paar maanden ook niet meer ziet zitten. Ik heb gelukkig weer wat energie na deze heerlijke week. Als ik tijd heb (tsja..) zal ik snel foto's op mn blog zetten. Over 7 weken is het dan zo ver. Dan neem ik mn diploma BA Communication Studies en BA Sociology in handen, en dan doen we allemaal tegelijk het kwastje van onze caps van links naar rechts en dan zijn we naar 4 jaar lang ploeteren eindelijk AFGESTUDEERD. En ookal kan ik weinig voldoening uit het hardlopen halen, ik haal wel voldoening uit het feit dat ik Magna Cum Laude afstudeer. De cijfers van dit semester tellen niet meer mee voor je "honors title". Ik ben hier supertrots op. Ik moet nog even geduld hebben en hard werken aan mn senior thesis zodat ik ook daadwerkelijk kan afstuderen, maar de gedachte aan 6 mei maakt me erg blij.
What's next? Tsja, geen idee eigenlijk. Nu ik geen wedstrijden loop, kan ik ook niet op de kosten van school een maand langer in mn apartement blijven. Er is een goede kans dat ik deze zomer in Washington DC werk maar als ik pas in juni begin maar hier al 7 mei mn kamer uit moet, is dat toch wel een probleem. Ik weet ook niet wanneer ik weer normaal kan trainen. Ook heb ik me nog niet officieel voor mn master in Portland ingeschreven. Dat is het plan voor dit weekend, maar dat maakt het hele visum gedoe weer zo ingewikkeld. Ik moet of werken, of ingeschreven staan op de universiteit om mn visum te verlengen, dus daar moet ik ook nog rekening mee houden. Een hoop onzekerheid dus. Ik heb wel mn toelatings test scores terug. Ik heb het op het verbale onderdeel beter gedaan dan 84% van de deelnemers. Ik vind het wel grappig dat mijn woordenschat over het algemeen veel beter is dan van de gemiddelde Amerikaan. Mocht mn blessure nog de hele zomer duren, ga ik ook niet terug naar Portland. Het enige wat me ervan weerhoudt om hier weg te gaan is hardlopen. Oh en mijn 3 hele goede vriendinnen hier, waarvan een helaas Oregon sowieso gaat verlaten en de andere gaat trouwen! (en ik ben bruidsmeisje, Kansas here I come!!!) Wat ik wel ga doen als ik niet terug ga? I have no idea. Yay for being an adult.
Nou ik ga mezelf 48 uur lang opsluiten in mn kamer om mijn huiswerk achterstand die ik tijdens de vakantie (echt, Amerikanen weten niet van ophouden) heb opgelopen weg te werken. De eerstvolgende keer dat iik schrijf heb ik mn twee bachelor diploma's binnen!!!!!!!!
zaterdag 17 maart 2012
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten