Gisteren waren we voor de laatste keer dit seizoen in Seattle voor n indoorwedstrijd. Ik liep dit keer niet de 3000m, maar de mijl, oftewel 1609 meter. Mijn PR stond al een tijdje: 5:04 van twee jaar geleden. Vorig jaar had ik indoor overgeslagen en toen ik de mijl eerder dit seizoen liep was ik pas n paar dagen terug uit Nederland en nog niet in wedstrijdvorm. Ik wist dat ik onder de 5:00 kon lopen. De training afgelopen dinsdag was helemaal super gegaan en ik wist dat ik er klaar voor was.
Mn benen voelden weer niet echt goed voor de wedstrijd. Ik heb mn trainingen niet aangepast aan deze wedstrijd dus ik had al heel wat kilometers gemaakt in de dagen ervoor. Dat doen we expres aangezien outdoor belangrijker is dan indoor. Ik was eerst in de langzamere serie ingedeeld, maar mn coach had geregeld dat ik in de snelle mocht lopen. Ik was wel even geintimideerd door mn tegenstanders. Meisjes nog langer, nog dunner, en veel gespierder dan ik kwamen naast me staan. Onderling (ze lopen voor hetzelfde team) hadden ze afgesproken rond de 4:40 proberen te lopen. Eh ja, das hard. Ik wist dus dat ik achterin moest gaan lopen. Dat heb ik dan ook vrijwel de hele wedstrijd gedaan en dat bevalde prima! Niets zo makkelijk als de rest volgen! Uiteraard kon ik de kopgroep niet bijhouden, dat ging simpelweg te hard, maar met n goede laatste ronde van 70 sec kwam ik in 4:51 over de finish en daar ben ik ontzettend blij mee! Zo'n snelle tijd had ik niet verwacht. Ik dacht meer aan 4:55, waar ik ook al blij mee was geweest. Mezelf weer verrast dus!
De zon scheen zowaar in Seattle (serieus, dat gebeurt bijna nooit), dus ik ben na mn cooling down heerlijk aan het water gaan zitten. Ik had al n week lang geen zonnestraal gezien dus dat was wel even lekker. Daarna mn teamgenootjes aangemoedigd en toen begon de saaie reis terug naar Portland weer. Nouja, saai, de jongens zorgen altijd wel voor interessante gesprekken.
Nu zit ik in de bibliotheek op deze hele grijze, sombere zondag. Nog 1 weekje school en dan begint de voorjaarsvakantie! SPRING BREAK!!! Veel studenten gaan ergens illegaal zuipen, maar ik ga gezellig met mn vader naar Canada! Hij komt donderdag in Portland aan en vrijdag vertrekken we naar Seattle, om van daaruit door te gaan naar Vancouver en Calgary! Ik vlieg terug vanuit Calgary want aan het einde van spring break staat er gewoon weer n zware baantraining gepland, maar mn vader rijdt terug naar Portland via Montana en Idaho. Heeft ie dalijk nog meer staten gezien dan ik, ook niet eerlijk. Ik ga woensdag richting de stad om wandelschoenen te kopen en warme kleding, want het kan -20 worden in Calgary. Maar met n beetje geluk blijft het bij -5...Ach, het wordt hartstikke gaaf!
Over 3 weken ben ik weer in actie. In een iets warmere omgeving than Canada, namelijk Palo Alto CALIFORNIA!!! Waar het nu al bijna 20 graden is. Daar loop ik de 5000m. Ik stel mezelf geen doel, behalve dan een enorm PR;) Gewoon keihard lopen dus!
Tot de volgende keer, met hopelijk heel veel mooie foto's van Canada! Tenzij we vast komen te zitten in 3 meter sneeuw.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten