Even the biggest failure beats the hell out of never trying.

Ik ben alweer 2,5 maand geleden afgestudeerd. Het is ongelooflijk hoe snel de tijd voorbij gaat deze zomer. Er is veel gebeurd sinds m'n laatste blog post. Er waren weken bij waar ik elke avond feestjes had. Ik ging feestjes afzeggen omdat ik moest herstellen van het vorige feestje. Om vervolgens de feestjes te hervatten. Er waren weken bij dat ik zo veel moest werken dat ik vrijdagavond de bank niet meer af kon komen. Er waren dagen dat ik dacht dat ik nooit meer van m'n blessure zou herstellen en dagen dat ik er zeker van was dat alles goed zou komen.

Inmiddels is alles in een wat rustiger vaarwater gekomen. Ik werk gelukkig wat minder, maar feest helaas ook wat minder. Daar staat tegenover dat ik ik veel meer hardloop, fiets, en zwem dan twee maanden geleden. Het hardlopen gaat redelijk. Ik voel me super, ontzettend gezond en fris, maar maak me constant zorgen dat m'n blessure ieder moment terug kan komen. De plantar fasciitis is helaas terug, maar de achillespees is onder controle. Ik loop ongeveer 75 kilometer per week, een stuk minder dan de 90-100 waar ik nu graag op zou zitten, maar dat zit er niet meer in dit jaar. Ik loop alles op een stevig tempo, en doe daarnaast veel alternatieve training. "Stay smart" vertel ik mezelf elke dag. Het is niet ideaal om maar 5 dagen per week hard te lopen, maar het is beter dan nog een seizoen missen. Ik denk dat het wel goed gaat komen dit seizoen. Ik ben gezond, uitgerust, en het aantal kilometers hoeft in principe niets te betekenen. De Amerikaanse prof atlete Lauren Fleshman haalde de olympische trials met slechts 11 mile/17 kilometer per week. Ze was al sinds oktober geblesseerd maar door veel alternatieve training en veel snelheid lukte het haar alsnog om goed te presteren. Ik heb geen specifieke doelen. Eerst maar eens de eerste baan/snelheidstrainingen doorkomen en dan kijken we wel weer verder. 

Ik ben inmiddels ook officieel toegelaten tot de Master "Management Communication." Ik heb er zin in! Ik hoop echt dat het een verschil is met de voorafgaande jaren. Ik heb na vier jaar wel behoefte aan verandering. Als het goed is heb ik dit jaar ook wat meer tijd om me op sport te richten. Ik ga positief het nieuwe jaar in. Ik mag dan wel een seizoen lang aan de kant hebben gestaan, maar ik ben terug, en kan nog steeds heel hard lopen. 12 augustus gaan we naar het mooie Bend, Oregon voor team camp. Kamp is niet mijn favoriete bezigheid  (van mijn sociale vaardigheden blijft na een paar dagen in een groep van 20 meiden niets over), maar zoals elk jaar sla ik me er wel doorheen met een boek van 900 bladzijdes;) Daarna hervatten we de teamtrainingen in Portland ook weer volledig. Kan niet wachten om weer op de baan te staan en het gras om te ploegen in m'n spikes! Ik ga er voor want "even the biggest failure beats the hell out of never trying."